เนื่องด้วย
บวกกับช่วงนี้ว่างนั่งดูลัคกี้สตาร์แล้วอยากวาดซึคาสะ (วาดเป็นตัวเดียว ฮ่า)
หน้าต่างดาวดีจัง กลมเกิ๊น วาดซึคาสะทีไรต้องเผลอให้ดั้งแบนทุกที เพราะคนวาดมันแสนแบน
ไม่ค่อยมีใครวาดสาวคัพเอเลยแฮะ เราออกจะชอบ
ส่วนนี่เป็นรูปที่วาดตอนสอบ o-net คือว่าก่อนสอบจำได้ว่านอนไปราว 3-4 ชม. มึนมากกกกก ทรมานนนน พอทำเสร็จปุ๊บเหลือเวลาเยอะ เอาใบประจำตัวสอบมาวาดรูปกันใหญ่ วาดรูปแล้ว นั่งเหม่อก็แล้ว ยังว่างเปล่าจริงๆ สุดท้ายก็สลบเหมือดไปเลย นอนจนปวดฟัน ออกมาอีกทีผู้เข้าสอบหน้าเป็นรอยกันไปเป็นแถบๆ (มีเด็กโรงเรียนเซนต์*บี๊บ*คนนึงมีรอยแดงบนหน้าผากใหญ่เป็นบ้าทุกวิชาเลย แอบขำอยู่ในมุมมืด อุฮึฮึฮึ)
ไม่ได้วาดบนกระดาษมานาน มาวาดอีกทีรู้สึกยากจัง วาดไม่ค่อยคล่อง
เออเล่าหน่อย ก่อนเริ่มทำรูปซึคาสะเรานอนหลับแล้วก็ฝันว่าไปอยู่ ร.ร.ประจำไฮโซ แล้วก็มีคนญี่ปุ่นมาเปิดงานเปิดตัว joypad เกมคอนโซล เป็นที่นั่งเป็นขั้นๆเหมือนอัถจรรย์เป็นวงกลม แล้วมีผู้หญิงญี่ปุ่นวัยกลางคนหน่อยมานั่งคุยกับเราเป็นภาษาไทย เราก็พรีเซนต์ตัวเองประหนึ่งว่าจะไปทำงานกับเขา
แล้วพอคุยกันเสร็จเราก็เห็นพี่แช่มนั่งอยู่ มีคนแจกซีดี แล้วก็มี EP ใต้แสงตะวัน แล้วคนก็ถามว่าใครอยากได้มั่ง เรามีแล้วก็เลยเฉยๆ สุดท้ายคนนั้นก็โยนไปให้พี่แช่ม เหมือนว่าเฮียแกทำเองแต่ยังไม่มีในครอบครอง ฮ่าๆ
วัวก็หงุดหงิดเหมือนไม่ค่อยชอบชุดนี้ โยนซีดีทิ้งไว้ข้างๆ แล้วพี่นอก็เข้ามาคุยกะแช่ม แล้วบอกว่าแผ่นนี้แช่มมีแล้วนี่อยู่ในรถอ้ะ แช่มก็บอก อ๋อเหรอ แบบแช่มไม่แคร์! แล้วนอก็หัวเราะ
หยุดฝันเพียงเท่านั้น หลอนดี หมอผีเขมรมาเข้าฝัน มันบอกอะไรฟะ ={}=
แล้วก็มีอีกฝันนึง ประหลาดดี
ฝันว่าไปทะเลกับเพื่อน ปกติดี พอกำลังจะเดินกลับฝั่ง มีก้อนหินวางเรียงรายให้เดินไปจะได้ไม่ตกน้ำ สักพักก็เห็นซากปลาตายเรียงราย มีซากปลายักษ์ตัวยาวราวๆ 1 เมตร สีขาวซีดๆ ตายเรียงกันสลับกับก้อนหิน ก็จับมือกับพี่สาวพยายามเดินเหยียบหินเลี่ยงซากปลา หยะแหยงมากเวลาเหยียบเป็นเมือกๆนิ่มๆ เลยพยายามเหินข้าม 555 ในฝันยังได้กลิ่นคาวปลา
พอไปถึงฝั่งเจอเพื่อน ก็มีคนให้พวกเรากระโดดขึ้นเรือเก่าๆลำนึงไว้ คล้ายเป็นเรือประมง แต่มันกำลังออกจากฝั่งกระโดดกันไม่ถึงเลยตรงกระโดดลงน้ำอีก (ในฝันรู้สึกหยะแหยงเพราะมีแต่ศพปลา) แล้วว่ายไปเกาะเรือลำนั้น
พอนั่งเรือไปสักพัก จะเห็นว่าบริเวณที่เราตรงไปน้ำมีสีแดงเจือๆของเลือดแผ่มา เขาให้ไปเกาะเล็กๆนึง แล้วก็ลงกัน ก็มองเห็นศาลายักษ์บนเกาะ มีก้อนสีขาวๆเหมือนแป้งปั้นเป็นก้อนสี่เหลี่ยมมนๆอยู่ในศาลา วางซ้อนกันเป็นระเบียบ เขาก็อธิบายว่านี่เป็นศพที่ตายจากสงคราม ผ่านการแปรรูปแล้ว(?)ให้ง่ายต่อการเก็บ+เคลื่อนย้าย ให้เราขนย้ายใส่เรือแล้วเขาจะเอากลับไปทำลายที่ฝั่ง
เราก็อยู่ด้านหน้าเลย ในฝันก็เหมือนได้กลิ่นจางๆ แต่ด้วยความไซโคพวกเราก็บ่นกะปอดกะแปดว่าเหม็นเน่าว้อย ศพมีกลิ่นแหงๆ หลอนจนพวกตัวเองได้กลิ่นออกมาจริงๆ แล้วเราก็บอกว่าขอถุงมือหน่อยสิ ให้จับมันตรงๆไม่เอาหรอกนะ เขาก็บอกว่าไม่มีถุงมือ
ในฝันนั้นเหมือนมีคนมาทำงานอาสาแบบนี้เยอะ เขามีถุงมือไม่พอสำหรับทุกคน ... เราก็พยายามจะขนย้ายด้วยมือเปล่าแต่ไม่กล้า ยิ่งอยู่บนเกาะนานแต่ละคนก็ยิ่งอยากอ้วก
แล้วในกลุ่มมีเพื่อนเราคนนึงขี้เครียด ในฝันแกก็ดันเครียดขึ้นมาแบบไร้สติ เดินซึมๆ แล้วเอาหัวไปโขกกับก้อนเนื้อก้อนนึง = = พึมพำอะไรของมัน โขกซ้ำแล้วซ้ำเล่าดังแบะๆๆ เพื่อนคนอื่นก็ยืนอึ้ง บอกดูมันสิ มันเครียดแล้ว บ้าไปแล้ว
แต่แล้วมันก็เป็นภาพหลอนติดตาเราเลย มันโขกจนกระทั่งเนื้อนั่นแตกมีน้ำหนองไหลกับเลือดที่เหลือนิดหน่อยเยิ้มออกมาเลอะหัวมัน ดังแบะๆไม่หยุด กลิ่นก็โชย ยิ่งอยากอ้วก
ฝันมันไม่น่ากลัว แต่มันหยะแหยงมากอะ
แล้วเราก็เลิกฝันแค่นั้น อู้วววววววว แต่พอเลิกฝัน เป็นฉากมืดๆ เราก็มาคิดกับตัวเองอยู่ว่าเอ๊ะทำไมเราต้องขนย้ายด้วยวะ ทำไมไม่เผาในเกาะนั้นเลยล่ะ
-------------------------------------------------------
ขอจับฉ่ายอีกสักอัน
ก่อนหน้านี้มีเหตุการณ์บางอย่างที่รู้สึกไม่ดี
คิดว่าเพื่อนคงกำลังเฟลเรื่องแอดมิตชั่นอยู่ช่วงนี้ แต่เราปลอบใจคนไม่เป็นว่ะ ทำแล้วประดักประเดิดยังไงไม่รู้ เราก็เลยไม่ได้พูดอะไร เฉยๆ เหมือนไม่ได้สนใจ
มันชวนออกไปงานแนะแนวก็ไม่ยอมไป (ก็ขี้เกียจนี่) แล้วมันก็ไม่ทัก msn อีกเลย มันงอนรึเปล่า? -- ปกติมันจะทักมาเกือบทุกวัน แล้วปล่อยให้เราพล่ามไป ประมาณว่ารู้ว่าเราอยากคุยแต่หยิ่งไม่ยอมทักคนอื่น ฮ่าๆ เลวได้อีก -- มันงอนรึเปล่า รึเปล่า? รึเปล่า??
ก็ห่วงมันนะ ไม่อยากให้มันโกรธที่เราเหมือนไม่ได้รับรู้ความรู้สึกของมัน ไม่ได้พูดอะไรออกมา ไม่ได้ถามไถ่ เพราะไม่รู้ว่ามันอยากจะพูดถึงรึเปล่า ไม่รู้จะทำตัวยังไง ยังไงเราก็ไม่ได้อยู่ในสถานการณ์เดียวกับมัน ยังไงเราก็เป็นคนนอก คนนอกพูดอะไรบ้างก็ยังดี แต่มันก็พูดไม่ออก
ไม่รู้ดิ เราคิดมากไปรึเปล่า?
เราไม่เต็มร้อยกับมันจริงรึเปล่าวะ?
โฮววววววววว เกลียดตัวเองจังทำไมอีเรื่องแบบนี้แม่งไม่กล้าเล้ยยยยยย
แล้วก็รู้สึกไม่ดีด้วย ตอนที่จะสอบ เรามีที่เรียนแล้ว เราชิวแล้ว เราก็ดันไปบอกมันไม่ต้องไปอ่านหนังสือหรอก (กูมันเพื่อนชั่ว) แย่ว่ะ ถึงแม้จะมีคนบอกว่าการตัดสินใจเป็นของเจ้าตัว อย่างน้อยเราก็ไม่น่าไปยุมันในทางเสื่อมแบบนั้นเลย
กลัวเพื่อนโกรธที่เราไม่ทำอะไร เวลาที่ควรจะปลอบใจ ไม่ยอมไปร่วมทุกข์กับมัน ทั้งที่ช่วงที่ผ่านมามันค่อนข้างดีกับเรามากเลยแหละ พอมันกลุ้มใจทีเรากลับหนีหายไป
คิดมากไปรึเปล่า หรือว่าเรื่องนี้มันควรจะคิด ?
นั่งจ้องมันออนอยู่ 3-4 วัน นี่จะไม่ทักกูจริงเหรอเนี่ยยยย งอนจริงเหรอเนี่ยยยย
สุดท้ายทนไม่ไหวแล้ว คิดว่าฟอร์มไปก็มีแต่แย่ลง มีเรื่องมากมายอยากจะคุยด้วยนี่เฟ้ย เลยไปทัก msn ง้อเป็นครั้งแรก ฮ่า (คบมา 3 ปี ไม่รู้ละใครถูกผิด แต่มันก็ยอมง้อเป็นครั้งคราว) ตอนแรกพี่แกก็เหมือนโกรธเราจริงๆมั้ง ทำซึม เราคิดในใจ ไม่ได้ว่ะ ไม่เคยง้อใคร แต่ลงทุนทำอะไรแล้วมันต้องสำเร็จ คิดงั้นแล้วก็เอ๋อเหรอใส่มันแบบแอ๊บไร้เดียงสา กูไม่รู้นะ กูมาววววว แล้วก็ใจอ่อนเหมือนกันเน้ สุดท้ายก็กลับมาบ้ากันเหมือนเดิม
ช่วงนี้เป็นไรไม่รู้คุย msn กะเพื่อนแล้วสนุก (อยู่ฝ่ายเดียว) มันก็ใจดีนะช่วยคุยกะเรา โดยเฉพาะเรื่องเซยูเนี่ย ฮ่าๆ
เออๆนี่ให้ดู แฟนอาร์ตจิ้งซี้
(22:12) ..อุหิๆๆๆ...: กรูไปดูบล็อกคนนึง
(22:12) ..อุหิๆๆๆ...: เค้าสแกนหนังสือให้ดู
(22:12) ..อุหิๆๆๆ...: มีจิ้งกะซี้แบบแฟนอาร์ตด้วย
(22:12) RoxettA : โตเกีย: จริงเด้
(22:12) RoxettA : โตเกีย: คนไทยเหรอ
(22:12) RoxettA : โตเกีย: ว้ากกกกกกกกกกกกกกก
(22:13) RoxettA : โตเกีย: แต่กูเห็นคนญี่ปุ่นเขาชอบคู่นี้นะ
(22:13) RoxettA : โตเกีย: แบบฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ จิ้งมึงเป็นเสะ ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ขำาาาาาาา
(22:13) ..อุหิๆๆๆ...: 555555555555555+
(22:13) ..อุหิๆๆๆ...: หนังสือญี่ปุ่งอ่ะ
(22:13) RoxettA : โตเกีย: หนายอ่าหนายๆ
(22:13) ..อุหิๆๆๆ...: แต่วาดแบบตัวเล็กๆ
(22:13) ..อุหิๆๆๆ...: แป๊บน้าาา
(22:13) RoxettA : โตเกีย: แต่ซี้เค้าน่ารักจิงจิงน้า
(22:13) RoxettA : โตเกีย: เค้าแบบแบ๊วไม่ได้ตั้งจายยย
(22:14) ..อุหิๆๆๆ...: 5555555555+
(22:14) ..อุหิๆๆๆ...: อ่านดีเกรย์เล่ม11ยัง
(22:14) RoxettA : โตเกีย: ยังเลยว่ะ 555
(22:14) RoxettA : โตเกีย: เอ้ย หลังเขาว่ะ
(22:14) RoxettA : โตเกีย: เดี๋ยวกูมากรี๊ดทีหลังมึงก็ทำใจหน่อยนะ
(22:15) ..อุหิๆๆๆ...: 555555555+
(22:15) ..อุหิๆๆๆ...: จิ้งพากย์เป็นคันดากใช่ไม๊
(22:15) RoxettA : โตเกีย: ใช่
(22:16) ..อุหิๆๆๆ...: อ่านเด้
(22:16) RoxettA : โตเกีย: ซี้พากย์ราบี้
(22:16) ..อุหิๆๆๆ...: มีการ์ตูนแถมเกี่ยวกะพวกนักพากย์ด้วย
(22:16) RoxettA : โตเกีย: เออเดี๋ยวอ่านนนนน
(22:16) RoxettA : โตเกีย: กี๊ดดด
(22:16) RoxettA : โตเกีย: เดี๋ยวมาาาาาาาาาาาาาา
(22:16) RoxettA : โตเกีย: ไปอ่านแล้วววววววววววววววว
(22:16) ..อุหิๆๆๆ...: 55555555555555555555+
(22:16) ..อุหิๆๆๆ...: มี้ผู้แสนบ้าคลั่ง
(22:17) RoxettA : โตเกีย: มึงทำกุตบะแตก
(22:17) ..อุหิๆๆๆ...: http://byfiles.storage.live.com/y1pzeQbp5Nn2Cd0WGbi6lhd9OiwQ25dpuJtmkmXWSQMb7uTHVmlS87Rh_XjFEoRPBODI6YwCed30OA (22:17) ..อุหิๆๆๆ...: แฟนอาร์ต
(22:17) RoxettA : โตเกีย: กะว่าเก็บดีเกรย์อ่านทีหลัง
(22:17) ..อุหิๆๆๆ...: อ่านๆไปเท้ออ
(22:17) RoxettA : โตเกีย: กะจะแกะทีหลัง 555
(22:17) RoxettA : โตเกีย: ก๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
(22:17) RoxettA : โตเกีย: ฮาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา
(22:18) RoxettA : โตเกีย: ตาซี้ ตาไอ้ซี้
(22:18) RoxettA : โตเกีย: อุเคะโคต
(22:18) ..อุหิๆๆๆ...: 555555555555+
(22:18) ..อุหิๆๆๆ...: น่าร้ากกกก
(22:18) ..อุหิๆๆๆ...: จิ้งนี่ตาเรียวจังน่อ
(22:18) RoxettA : โตเกีย: แต่เขาใส่ชุดงี้จริงนะ
(22:18) ..อุหิๆๆๆ...: วาดยังกะการ์ตูนวาย
(22:18) RoxettA : โตเกีย: จริงๆตาตี่ 5555555555555
(22:18) ..อุหิๆๆๆ...: ในนี้ซะเท่เลย
(22:18) ..อุหิๆๆๆ...: ตัวจริงนี่หึๆ
(22:19) RoxettA : โตเกีย: 55555555555
(22:19) RoxettA : โตเกีย: กูว่าน่าไปจัดฟันหน่อย
(22:19) RoxettA : โตเกีย: อันที่จริงตัดหัวไปเลยดีกว่า
(22:19) ..อุหิๆๆๆ...: โหดร้าย55555555555555555+
(22:19) ..อุหิๆๆๆ...: แก่ป่านนั้นแล้ว
(22:19) RoxettA : โตเกีย: เออเนอะ 555
(22:20) RoxettA : โตเกีย: เมียทำใจได้แล้ว
(22:20) ..อุหิๆๆๆ...: เหยินมา 40 กว่าปีแล้วก็เหยินต่อไปเถอะ
(22:23) RoxettA : โตเกีย: โถ่หลอกกูอ่านเรื่องพ่อถอดจิตของโฮชชี่ตั้งนาน
(22:23) RoxettA : โตเกีย: หาตั้งนานแน่ะ
(22:24) ..อุหิๆๆๆ...: 555555555555+
(22:24) ..อุหิๆๆๆ...: อ่านยางงง
(22:24) RoxettA : โตเกีย: ยัง
(22:25) RoxettA : โตเกีย: อันไหนง่า 55
(22:25) ..อุหิๆๆๆ...: ออ
(22:25) RoxettA : โตเกีย: ออ
(22:25) RoxettA : โตเกีย: เจอละ
(22:25) ..อุหิๆๆๆ...: อยู่กลางๆเล่มมั้ง
(22:25) ..อุหิๆๆๆ...: อ่าวหอย
(22:26) RoxettA : โตเกีย: 5555555555555
(22:26) RoxettA : โตเกีย: ขอตัวโตๆแบบต้นฉบับมันคืออะรายยยย
(22:26) ..อุหิๆๆๆ...: นั่นเด้
(22:27) ..อุหิๆๆๆ...: มิรู้เหมือนกันน
(22:27) RoxettA : โตเกีย: ฮาตรงนี้อะ ความผิดพลาดของพิมพ์ไทยมั้ง
(22:27) RoxettA : โตเกีย: เขาอาจจะขอช่องนี้ ตัวโตๆเหมือนต้นฉบับ
(22:28) ..อุหิๆๆๆ...: อออ
(22:28) RoxettA : โตเกีย: แต่จิ้งดูขรึมจังเลย ฮ้าๆๆ
(22:29) ..อุหิๆๆๆ...: จริงๆแล้วสตอแบบบบรี่ย์ยยยยยยยย
(22:29) ..อุหิๆๆๆ...: แต่กรูชอบแฟนอาร์ตจังเลยย
(22:29) ..อุหิๆๆๆ...: สวยงามดูดีกว่าตัวจริงหลายขุม
อยู่ๆก็อยากฟัง
ฟ้า - Scrubb
แอบอ่านอยู่แน่เลย
กูมันโรแมนซ์ไปใช่มั้ย
ใช่แล้ว กูมันน้ำเน่า กูมันแก่แล้วนี่
------------------------------------------------------------------
ไปอ่านดีเกรย์เล่ม 11 กันซะ มีตอนพิเศษเรื่องคดีคันดะกลายเป็น 'คาโต้' จะเห็นมุขจิ้งแม้นแมน ฮ่าๆ ชอบจังเลย รักโฮชชี่ (แต่ก็เกลียดโฮชชี่วาดกล้ามคันดะ) แต่เห็นแฟนอาร์ตแล้วแทบตกเก้าอี้เลย เอ้ยจิ้งมึงเสะ! ฮ่าๆๆๆ สาววายนี่น่ารักจริงๆ แม้แต่เซยูหน้าบู้บี้ยังไม่ละเว้ยการจิ้น แถมจินตนาการออกมาซะอย่างเพริศแพร้ว
แต่ว่าคู่นี้ตอนแรกเรานึกว่าเป็นเพื่อนร่วมงานที่ค่อนข้างสนิทกันธรรมดา จนกระทั่งไปเจอเพลงนึงมันร้องด้วยกัน ฮามาก เชื่อแล้วว่าซี้กันจริงๆ ถึงขั้นแต่งเพลงบอกรักรั่วๆกัน 2 เพลงเลยนะ เพลงแรกจิ้งแรดว่ะ รับไม่ได้ แรดอุบาทว์จัง *ตบๆ* แต่เพลงหลังน่ารัก(แบบแปลกๆ)ดี "ซากุระอิซูสุมุระ~ ซูสุมุระซากุระอิ~" เอาชื่อมาเรียงกันทำไมน่ะ! XD (แต่ว่าทำไมร้องว่าซากุระอิคุงอายุ 25 ขวด? อย่าบอกนะว่าร้องตอน 8 ปีที่แล้ว)
ถ้าอยากฟังกดเลยๆๆ ใครชอบนักพากย์ชื่อ Sakurai Takahiro อิฉันเรคคอมเม้นต์ให้ฟังอย่างแรงกล้า ฮะฮะ
ไอ้กลิ้งขี้นี่พากย์หมอยาได้ไงฟระ อ๊ากกกกกกกกกกกกกกก
เขียนมากหน่อย ช่วงนี้บล็อกร้างๆคิดว่าคงไม่ค่อยมีใครอ่านเลยอัพเรื่องจับฉ่ายดีกว่า
คนไม่อ่านไม่เป็นไร เราหยุดเขียนไม่ได้หรอก เลยเขียนแต่เรื่องส่วนตัวไปนิด ...ไม่อ่านไม่เป็นไรนะ ไม่ใช่วิชาบังคับ อยากเขียนเฉยๆ พิมพ์ไปเรื่อยเปื่อยมีความสุข นอนหลับ ขับถ่ายสะดวก ... เตือนช้าไปรึเปล่า
เออใช่ เอนทรี่ที่แล้วมีคนบอกให้เป็น theme เราก็ได้ยินมาเยอะแล้วล่ะว่าอ่านยาก แต่ทำไมเราไม่รู้สึกวะ คนละจอกันมันไม่เหมือนกันเหรอนี่ แล้วก็ไม่เคยมีใครบอกนะว่ามันอ่านยากตรงไหน? ฟ้อนสีอ่อนไป? หรือว่าพื้นมันใสไป? ...เอ้ยแล้วจะให้แก้ตรงไหนฟะ เพราะจอเราก็อ่านง่ายโอเค เหมือนบล็อกทั่วๆไปนี่นะ เราใช้ IE อะ ไม่ใช่ FireFox
ขอไม่เปลี่ยนได้ปะ ขี้เกียจ แล้วเราก็ชอบด้วย เห็นแก่ตัวอะ แบบว่าไม่สนใจคนอื่น ฮ่าๆ แต่ไม่แน่ถ้าวง Crescendo นิ่งๆเรื่องสมาชิกกันแล้วก็จะเปลี่ยนไปตาม CSD รูปแบบใหม่
May the Crescendo be with you ~
