ตั้งชื่อหัวข้อได้งดงาม มีประเด็นที่น่าขบคิดจริงๆ =..= *ทำจมูกบาน*

คนคลิกจากด้านนอกจะนึกว่าเราพูดถึงวงการศัลยกรรมรึเปล่า

แต่ไม่ใช่ ... คล้ายๆ กับวงการเพลง อนิเมเราก็อยากหนับหนุนของแท้เหมือนกันนะ โดยเฉพาะเรื่องที่ชอบโคตรๆ อย่าง Mononoke เนี่ย โหลดมาแล้ว! ชอบมาก! แต่ไม่ซื้อ! ... มันก็อุบาทว์ใช่ไหม! แต่เราไปดูแล้วคับแค้นใจเหลือเกิน ราคาแผ่น 1300 อย่างมาก แต่ถ้าสั่งเข้าไทยรวมภาษี+ค่าขนส่งเด้งไป 2000 (ต่อ 1 ตอนนะเค้ออออ หนึ่งตอนเค่อ บางตอนสามารถเด้งถึง 4000 ทั้งซีรี่ย์มี 5 ตอน กว่าจะเก็บครบเป็นหมื่นอะง่ายๆ) โฮกกกกกกกกกก ชีช้ำนัก รู้สึกว่า 2000 ตรูเอาไปซื้ออินทีเรียบุ๊คมาใช้เพื่อการศึกษาไม่ดีกว่าเหรอ

ไม่รู้สิ เรารู้สึกว่ามันยังมีอะไรให้ใช้มากกว่านี้อีกเยอะง่า แล้วมันคับแค้นใจตรงที่ราคาจริงมันก็โอเคนะ (สำหรับบุ๊คเล็ทที่แถมมา เราว่ามันเอามาดูไอเดียได้นะ เรื่องนี้มันเปี่ยมล้นด้วยดีไซน์จริงๆ) ถ้าอยู่ญี่ปุ่นซื้อไปนานแล้ว

แต่ไอ้ค่าส่งที่เราต้องจ่ายนี่มันเกินไปมั้ยเฮ้ย ค่าส่งตัวเจ้าสาวเข้าเรือนหอนี่มหากาฬเหลือเกิน โกดดดดดดด

เราเกรงใจพ่อแม่ด้วยอะ ถึงแม้มันจะเป็นค่าขนมของเรา แต่ยังไงก็ได้จากพ่อแม่อยู่ดี ถ้าใช้ไม่คุ้มค่ามันรู้สึกผิดกับเงินที่คนอื่นหามาเพื่อให้เราได้กินอยู่อะนะ พูดไปแล้วก็อยากทำงาน = =

นั่งคุยกะเพื่อนเรื่องนี้ ... หลังๆออกนอกลู่ทางไปเรื่องผีบ้างแต่ก็ได้บทสรุปที่ยอดเยี่ยม(?)

(0:56) ..อุฮุๆๆๆ....: ดีวีดีญี่ปุ่งนี่สุดยอดจังเลยย
(0:56) ..อุฮุๆๆๆ....: อยากได้ดดดอยากสัมผัสอนูของเทพพพพ
(0:56) RoxettA : อ๊ะ อา: อืออออออออ
(0:56) RoxettA : อ๊ะ อา: อยากซื้อเน้
(0:56) RoxettA : อ๊ะ อา: แต่พอนึกถึงเงินที่ได้จากหยาดเหงื่อของมะมี้แล้วเสียดายยยยยยย
(0:57) RoxettA : อ๊ะ อา: แบบมีวันนึงกุยังงี้ทั้งวันเลย
(0:57) RoxettA : อ๊ะ อา: กุจะสั่งไม่รู้แล้วเว้ยยยยย ต่อมาก็ เอ้ออออ เสียดายยยยยยยย
(0:57) RoxettA : อ๊ะ อา: กว่าจะเข้าไทยเด้งไปสองพัน
(0:58) RoxettA : อ๊ะ อา: ใจนึงก็ซื้อเว้ยยยยยยย อีกใจก็เห้อสงสารหม่ามี้
(0:58) ..อุฮุๆๆๆ....: 5555555555555555555+
(0:58) ..อุฮุๆๆๆ....: เหมือนเต่งๆแล้วก็ฟีบบแล้วก็เหี่ยวฟีบบ
(0:59) RoxettA : อ๊ะ อา: เอออออ
(0:59) RoxettA : อ๊ะ อา: คิดมาเป็นแรมเดือนแล้วเนี่ยยยย
(0:59) ..อุฮุๆๆๆ....: กรูยังอยากเลย55555555555+
(0:59) ..อุฮุๆๆๆ....: เรื่องเพอร์โซน่าอ่ะ
(0:59) RoxettA : อ๊ะ อา: อ่อ
(0:59) RoxettA : อ๊ะ อา: มีอนิเมด้วยเหรอ 5555555 ไม่รู้เรื่อง
(1:00) ..อุฮุๆๆๆ....: มีจ้า
(1:00) ..อุฮุๆๆๆ....: สนุกปนงง
(1:00) RoxettA : อ๊ะ อา: เห็นเกมคนเล่นเยอะอ่าน่าเล่นแต่ไม่ชอบบบบบ
(1:01) ..อุฮุๆๆๆ....: เกมสนุกจะตายย
(1:01) RoxettA : อ๊ะ อา: ไม่รู้ดิทำไมเบื่อ
(1:02) RoxettA : อ๊ะ อา: เบื่ออะไรที่ต้องพยายาม 5555555
(1:02) ..อุฮุๆๆๆ....: ออ
(1:02) RoxettA : อ๊ะ อา: เกิดมาสันหลังยาว
(1:03) ..อุฮุๆๆๆ....: 555555555555+
(1:03) ..อุฮุๆๆๆ....: แต่กรูไม่ชอบคนที่เล่นแล้วแบบโมโหใส่เกมว่ะ
(1:03) ..อุฮุๆๆๆ....: ปึงปังหนวกหู
(1:03) RoxettA : อ๊ะ อา: 55555555
(1:03) RoxettA : อ๊ะ อา: เขาเรียกเกรียน
(1:04) ..อุฮุๆๆๆ....: น่านแหละมันแค่เกมอย่าจิงจังได้ไม๊
(1:04) ..อุฮุๆๆๆ....: เล่นแล้วเครียดกว่าเดิมก็ไปนอนเหอะ
(1:04) RoxettA : อ๊ะ อา: 555555555
(1:04) RoxettA : อ๊ะ อา: กุเล่นแล้วตื่นเต้นนน โอ๊ยยยกลัวตายยยย
(1:04) RoxettA : อ๊ะ อา: ป้าหัวใจจะวายยยยยยย
(1:05) RoxettA : อ๊ะ อา: เปิดมาฉากแรกวังเวงก็วิ่งรอบตัวเองรอบนึงแล้วออก 555
(1:05) ..อุฮุๆๆๆ....: 5555555555555+
(1:05) ..อุฮุๆๆๆ....: สมเป็นป้าจิงๆ
(1:06) ..อุฮุๆๆๆ....: กรูชอบเกมหลอนๆเล่นไปกลัวไปสนุกดี
(1:06) RoxettA : อ๊ะ อา: งี้ก้อชอบดูหนังผีละเซ่
(1:06) ..อุฮุๆๆๆ....: ชอบบบแต่ให้ดูในโรงก็ไม่เอาอ่ะ
(1:07) RoxettA : อ๊ะ อา: เหรอ
(1:07) RoxettA : อ๊ะ อา: กุไม่ชอบเท่าไหร่อะ
(1:07) RoxettA : อ๊ะ อา: แต่ถ้ามันทำดีก็ชอบ
(1:07) RoxettA : อ๊ะ อา: แต่ดูแล้วหลอน
(1:07) ..อุฮุๆๆๆ....: อืมม
(1:07) RoxettA : อ๊ะ อา: ไม่เคยดูในโรงเลยหนังผี
(1:08) ..อุฮุๆๆๆ....: ลองดูเดะ
(1:08) ..อุฮุๆๆๆ....: รู้สึกเฮ้ยกลัวว่ะอยากออกแต่ก็ออกไม่ได้เสียดายตัง
(1:09) RoxettA : อ๊ะ อา: 55555555
(1:09) RoxettA : อ๊ะ อา: กุไม่เอาอ่ากัวววววววว
(1:09) RoxettA : อ๊ะ อา: แล้วกลับบ้านมาหลอนนนนนนนนนนน
(1:09) RoxettA : อ๊ะ อา: อาบน้ำไม่ได้
(1:09) RoxettA : อ๊ะ อา: มีช่วงนึงชอบอาบน้ำตอนตี 2-3
(1:09) ..อุฮุๆๆๆ....: เลยวิ่งผ่านน้ำเลยเดะ
(1:10) RoxettA : อ๊ะ อา: ไม่กัวอะ ไม่ได้ดูหนังผีมา
(1:11) ..อุฮุๆๆๆ....: ออ
(1:11) ..อุฮุๆๆๆ....: กรูชอบคิดแบบว่าสระผมอยู่จะมีมือมาช่วยสระไม๊ว้าา..เหอๆๆ
(1:11) RoxettA : อ๊ะ อา: ถ้านึกขึ้นมาจะกลัว
(1:11) RoxettA : อ๊ะ อา: เออนึกเหมือนกัน
(1:12) ..อุฮุๆๆๆ....: หลอนดี
(1:12) RoxettA : อ๊ะ อา: รีบสระเลย
(1:13) RoxettA : อ๊ะ อา: หนังหัวหลุดเป็นแถบ
(1:13) ..อุฮุๆๆๆ....: 55555555555+
(1:13) ..อุฮุๆๆๆ....: เด๋วหัวล้านหรอกมึง
(1:13) RoxettA : อ๊ะ อา: ล้านอยู่แล้ว 5555555
(1:14) ..อุฮุๆๆๆ....: 555555555+
(1:14) ..อุฮุๆๆๆ....: เมื่อวันก่อนเห็นปกดีวีดีกินทามะแผ่นใหม่
(1:15) ..อุฮุๆๆๆ....: เห็นแล้ววอู้วววววควักไตไปขายดีกรูววว
(1:15) ..อุฮุๆๆๆ....: อยากได้ดดดดดดดดดดด
(1:15) RoxettA : อ๊ะ อา: โถถถถถถถถ 555555555
(1:15) RoxettA : อ๊ะ อา: เออเห็นของแพงแล้วคับแค้นใจ
(1:15) RoxettA : อ๊ะ อา: สักวันเหอะสักวัน
(1:15) RoxettA : อ๊ะ อา: กุจะรวยไปซื้อมาให้หมด
(1:16) ..อุฮุๆๆๆ....: ช่ายยโฮกกกต้องมีวันนั้นซักวันนนน
(1:16) RoxettA : อ๊ะ อา: แค้นนนนนนนนนนนนนน
(1:21) ..อุฮุๆๆๆ....: กรูเห็นหนังสือภาพของนาบาริอยากได้จังเลยยย
(1:21) ..อุฮุๆๆๆ....: เห็นไรก็อยากได้ดดดตังไม่มีมมม
(1:21) RoxettA : อ๊ะ อา: เน้ออออออออออออออ
(1:22) RoxettA : อ๊ะ อา: หมอยาทั้งเซ็ตคงเป็นหมื่นนนนนนน
(1:22) RoxettA : อ๊ะ อา: ถ้าเก็บตังมันก็ได้แหละว้า แต่คิดว่าเอ้อหมื่นนึงทำไรได้ตั้งเยอะ
(1:22) RoxettA : อ๊ะ อา: แบบค่าสั่งภาษีไรด้วยนะ
(1:22) ..อุฮุๆๆๆ....: อืมมเนอะตั้งหมื่นนึง
(1:23) RoxettA : อ๊ะ อา: แบบถ้าเก็บตัง สิบปีคงได้อ่านะ 5555555555555
(1:23) ..อุฮุๆๆๆ....: หมอยาคงโดนปลวกแทะไปแล้วแหละ
(1:23) RoxettA : อ๊ะ อา: ถ้าซื้อแล้วมันก็ต้องซื้อครบอะเน้ เอ้อๆๆ
(1:24) ..อุฮุๆๆๆ....: เนอะซื้อมาแผ่นเดียวก็ไม่รู้จะซื้อมาไม
(1:24) ..อุฮุๆๆๆ....: หนังสือภาพนาบาริเล่มละ3500กว่าเองงง
(1:24) ..อุฮุๆๆๆ....: อั่กอ่อกกกกก
(1:24) RoxettA : อ๊ะ อา: โอแพงจริงจริงงงงงงงง
(1:25) ..อุฮุๆๆๆ....: จะซื้อความแอ๊บแบ๊วของน้องนางไมมันแพงแบบนี้
(1:25) ..อุฮุๆๆๆ....: เห้นราคาแล้วเฮ้ออออ
(1:25) RoxettA : อ๊ะ อา: 5555555555
(1:25) RoxettA : อ๊ะ อา: กุรู้สึกเคียดแค้น
(1:25) RoxettA : อ๊ะ อา: แบบสักวันต้องหาวิถีทางดูดเงินคนญี่ปุ่นคืนให้ได้
(1:26) ..อุฮุๆๆๆ....: โอววววว
(1:26) ..อุฮุๆๆๆ....: สุดยอดดด
(1:26) RoxettA : อ๊ะ อา: แค้นนนนนนนนนนน
(1:27) RoxettA : อ๊ะ อา: ปล้นแบงค์เค้าแล้วหนีเข้าประเทศไทย 55
(1:27) ..อุฮุๆๆๆ....: โอววววสุดยอดยิ่งกว่าเดิมอีก55555555+

ได้ลั่นวาจาไว้แล้ว สักวันจะข้ามน้ำไปปล้นแบงค์เค้า เป็นกำลังใจให้ด้วยนะ ฮ่าๆๆๆๆ

ส่วนนี่อ้ะที่เค้าอยากได้ หรูหราปานนี้ ถ้าได้ราคาเดิมป่านนี้ตบมานานแล้วววว เราแค้นเพราะรู้สึกว่าต้องจ่ายค่าอะไรที่มันไม่เกี่ยวกับตัวสินค้า ไม่คุ้ม ไม่ชอบ ไม่ปลื้ม ไม่พอใจ! แต่.. อยากได้ง่า T{}T

... นังบิชชี่ถือร่มบิชชี่ ... หนอยน่าตบ อีนางงามมมม

แพงงงงงงงงงงงงงงงงงง

นี่เป็นสแกนแอดเรื่องนี้มั้ง เกี๊ยะแรด กล่องยาแรด โอบิแรด ผ้าโพกหัวแรดดด ดาบติงต๊อง

บ้าหลังคนอื่นแต่ก็บ้าจริงจังและค่อนข้างยั่งยืน ไม่เคยเจออนิเมเรื่องไหนเซ็กซ์แอพพีลขนาดนี้มาก่อนเลย มีคนวาดเรื่องนี้เป็นคอมมิคเหมือนกัน หมอยาหน้าหล่อร้าย แต่ไม่เซ็กซี่เท่าในอนิเม เพราะไม่มีสี ... สำคัญมาก และหมอยามันเซ็กซี่ที่การเคลื่อนไหวเฟ้ย วิ่งโอบิเด้งไปเด้งมาคือความโมเอะเฉพาะตัวของหมอยา

นี่เป็นฉบับคอมมิค หล่อจริง สวยจริง แต่ไม่เร้าใจ แถวบ้านเรียกหล่อไร้สาระ
ถึงจะเป็นหมอยาเดียวกันก็ไม่เร้าใจอยู่ดี

หุบปากน่า ไอ้หล่อไร้สาระ!

นี่สิ มันต้องสายตาเย็นชาออริจินัลแบบเน้!

ส่วนนี่ ชื่ออารมณ์หน้า "เจ๊ ... ไม่ ... ปลื้ม ..."

นี่เจ๊แกทำหน้าทำตา... สุนัขไม่เห่าทักเลยจริงๆ ="= ... เมนส์มาอย่าให้เจ๊วีน

นี่แหละเสน่ห์หมอยา มันต้องบิชชี่แบบนอยๆวีนๆ แมนล่ำแฮนซั่ม มั่นใจทุกท่วงท่า ลีลาแบบกระชับ ไม่ใช่มายิ้มเล็กยิ้มน้อยยั่วๆแบบนั้น หมอยาไม่ใช่ใครแรดก็เป็นได้นะ!

----------------------------------------

ช่วงนี้เป็นช่วงเฟลเรื่องเรียนอะ หลังจากสอบติดที่เราอยากได้ เรากลับรู้สึกเครียดๆอยู่มาหลายเดือนแล้ว ตั้งแต่สัมภาษณ์เมื่อเดือนธันวาหลังจากนั้นก็เฟลมาตลอด

กลัวเรียนไม่จบ!

ตูสามารถกลัวไปล่วงหน้าได้ด้วย ="= ทำไมเป็นคนที่ทดท้อในชีวิตขนาดนี้ แบบว่าโดนขู่แล้วป๊อด จะบอกให้ว่า ชีวิตเราเป็นคนลัคกี้อินเกม สอบปกติก็ได้ผลกลางๆ แต่สอบเข้าอะไรไม่เคยพลาด (ประมาณว่าถ้าต้องรอผลโอเน็ตป่านนี้น้ำตานองไปนานแล้ววว) ด้วยความชีวิตลัคกี้มาก เราก็เลยทำอะไรแบบขี้เกียจๆน่ะ ไม่ค่อยได้ใช้ความพยายามเต็มร้อยเท่าไหร่

ไม่เคยชินกับความขยัน ทีนี้โดนคนขู่ทีเลยฟีบไปเลย

ไม่รู้ดิ รู้งี้น่าเลือกเรียนที่ ชูร่า ป่านนี้คงไม่ต้องมานั่งเครียด (ไม่ได้จะบอกว่าชูร่าเรียนสบายกว่า แต่คะแนนสอบเข้าชูร่าเราดีอะ แต่ซินปี้คะแนนแบบฟลุคเหลือเกิน เข้ามาแบบฟลุคมากแงกลัว ตูมันไม่เจ๋งจริง) ไม่ต้องบ้านนอกเทียวไปเทียวกลับด้วย

อาจารย์ที่ ชูร่า เขาก็เตือนมาเหมือนกัน ที่ ซินปี้ เขางานหนักนะครับ ฮึๆ

รู้สึกหน้าอาจารย์ ชูร่า มาหลอกหลอนพิกล โทรศัพท์ครั้งสุดท้ายตอนวันมอบตัวเขาก็มาเชิงด่า ตกลงไม่เอาหรอครับ แล้วไม่โทรมาบอกผมเลยเน้อ~ ... (ใครที่ไหนจะด้านพอโทรไปบอกว่าไม่เอานะคะ แบบว่าดิชั้นสวยเลือกได้ โฮะๆ ตัวเองบอกเองไม่ใช่เหรอเอาที่ไหนก็แค่ไปมอบตัวที่นั้น) พอรู้ว่าเลือกได้ก็ทำให้ลังเลซะอย่างนั้น ... มันหลอกหลอนนะ

ป่านนี้มานั่ง ฮึๆๆ สมน้ำหน้า ไม่ยอมเลือกตรู เสียใจช้าไป เด็กเวร

ที่จริงชูร่าใจดี๊ใจดี ไม่ค่อยชอบซินปี้เลย เหมือนเน้นแต่ฝีมือ จะอะไรชั้นต้องท็อปคลาส เชอะ นังเด็กเกรดต่ำ ชั้นไม่แคร์ ดูหยิ่ง ดูอังกฤษ นังผู้ดีเก่า

เรามนุษย์เกรดต่ำ เราเลยกลุ้มใจ

-----------------------------------------

ตอนนี้กำลังดูอนิเมเรื่องนี้แหละ เท็นเก็น ท็อปปะ กุเรน ลากัน ของ Gainax ตอนตัดสินใจดูนอกจากจะเพราะค่ายนี้แล้ว ยังเพราะมิซึกิพากย์เป็นน้องเถิกด้วย

อะไรเนี่ย เอาผู้หญิงวัยกลางคนที่แสนน่ารักมาพากย์เป็นตัวอะไรเถิกๆอย่างนั้น กร๊ากกกก ขำมิซึกิเฟ้ย

ตอนลูกพี่ *** ทำใจยากเหลือเกิน ใครดูเรื่องนี้ก็ต้องชอบคามิน่า พลังแห่งลูกผู้ชายทำให้คนดูมีอารมณ์ร่วมดีนะ
แต่ก็ชอบวีลาลด้วย (หรือว่าชื่อวีรัล?) เท่จังเลย เพิ่มดีกรีความเท่ตอนถูกอาดีเน่ผู้สง่างามเอาหางแมงป่องตบซ้ายตบขวา (เสียงหล่อน่ารักอีกต่างหาก ... แต่เห็นหน้าคนพากย์แล้วตลก ดูเป็นคนอารมณ์ดี)

ดูสิกำเดาไหลน่ารักกกกกก

มีสายกุโระแล้ว มีสายผ้าพันแผลมั้ยยย

สงสัยจะเป็นซาดิสซึ่ม

ที่จริงเราเป็นแฟนนักพากย์มากกว่า เลยตามดูเฉพาะผลงานของคนที่เราชอบเท่านั้น ตอนแรกจะดูเปะปะไปก่อนขอให้คนนี้พากย์ จะเจอความน่าผิดหวังบ้าง (เรื่องไรวะแม่ง มีการ์ตูนที่ไม่สนุกสำหรับเราขนาดนี้อยู่ในโลกด้วย ... แต่ก็ดูจบนะ! ด้วยแรงรักล้วนๆ) แต่หลังๆเริ่มจะรู้แล้วว่าเรื่องไหนน่าสนุก เรื่องไหนไม่ใช่แนวเรา

กำลังอยากดูนี่อะ เรื่อง Tokyo Marble Chocolate (ชื่อน่ากินนัก T_T) เกี่ยวกะไรไม่รู้ แต่ภาพน่าสนอย่างแรง

^ เป็นเด็กที่ดีต้องช่างสงสัย อยากรู้อยากเห็นก็กด ^

จิ้งพากย์เป็นผู้ชาย (อะแน่นอนเนอะ พากย์ผู้หญิงก็แปลกเซ่) แต่งตัวดีจัง เท่ น่ารักนัก ธรรมดากว่าคนพากย์จมเลย คนพากย์แรด น่าเกลียด แต่งตัวตลก --- ฮ่าๆ อดด่าไม่ได้ คนนี้มันต้องด่า! --- จิ้ง: บ้า! เค้างอลลล~

ที่จริงพวกเซยูที่เราชอบเนี่ย ฟังในตอนแรกๆเราจะรู้สึกว่าเสียงหล่อ เสียงน่าหลงใหล แต่ถ้าติดตามผลงานมากๆมันจะเอียนนะ ฟังแล้วระคายหูเป็นบ้า คงเพราะตั้งใจฟังมากเกินไป (เหมือนกีตาร์ของแช่ม) จะต้องพักไปชื่นชมเสียงคนอื่นก่อน แล้วค่อยกลับมาปลื้มความเทพของคนที่เราชอบอีกครั้ง ฮ่าๆ

โลกของนักพากย์มันอัศจรรย์จริงๆนะ เวลาพากย์เขาก็ต้องทำการบ้าน ต้องเข้าใจบทบาทเหมือนดาราหนัง แต่อันนี้ไม่สนใจหน้าตาอีกต่างหาก แล้วบทที่ได้มักจะหลุดโลกไม่มีอยู่จริง เสริมคาแรคเตอร์ให้สมบูรณ์ขึ้น เลยรู้สึกเป็นโลกที่เริงร่าน่าค้นหาจริงๆ

แต่การดูการ์ตูนมากๆฝึกให้เราเป็นคนหลายใจนะ อะคึๆๆ
ก็ทุกคาแรคเตอร์มันผ่านการออกแบบที่พิถีพิถันมาแล้ว เพราะฉะนั้นแต่ละตัวมันก็มีเสน่ห์สมบูรณ์ในแบบของมัน แล้วแต่ว่าจะชอบแบบไหน

อ้อตอนนี้เริ่มอ่านนิยายจีน  เพราะอยากจะรื้อฟิคมาเขียนใหม่ อ่านให้ซึมซับสำนวนนิยายจีนหน่อย คิดว่าชาตินี้ต้องเขียนเรื่องนี้ให้จบให้ได้ พล็อตวิ่งในหัวมาหลายปีแล้ว ถ้าถึงเวลาแล้วก็ขอฝากตัวด้วยนะ > <

แล้วช่วงนี้รู้สึกมีความสุขที่ได้อยู่คนเดียวมากเกินไป ... จะมีปัญหากับสังคมมั้ยเนี่ย รู้สึกบางคนจะมองเราแบบฟรีคๆพิกล หรือไม่ชอบบางอย่างที่เราเป็น คิดไปเองรึเปล่าฟะ

แต่ก็ไม่สนใจ คนมันมีความสุข

ชอบตอนนี้ ชอบแบบนี้ แค่เท่านี้พอดีกับฉัน~~~

ใครไม่ชอบช่างมันเด้ เราเป็นคนต้องแบกชีวิตนี้มันก็ต้องตามใจเราเองเด้