เนื่องจาก ไหนๆก็จะวาดรูปใหม่แล้ว
วันนี้ก็จะมาทำฮาวทูเล่นๆ

ออกตัวก่อนว่าไม่มีเทคนิคอะไรมาก ทั่วๆไป ปาดมันไปวันๆ

เรียกว่ามาแฉการทำ CG ของเราดีกว่า

วันนี้เราก็จะมาวาด วีราลคุง จาก เท็นเก็น ท็อปปะ กุเรน ลากัน !!!

วีราลคุงเป็นใคร? เป็นลูกครึ่ง อรั๊ยยย > < ครึ่งแมวครึ่งฉลาม! อ๊าว ก๊าวใจ > <

ชอบมากอะแอร๊ยยยย เป็นสัตว์ที่เซะซี่ที่สุด เท่โคตรพ่อเรยง้ากกกกก
*วิ่งหนีไปสครีม*

อะกลับมาแล้ว ... รู้สึกข้างบนจะมีแต่สำเนียงที่ไม่เป็นภาษา วันนี้เราจะมาวาดวีราลคุงตอนแก่แต่แรดใส่ชุดตอนเอ๊าะกัน

เริ่มงานหนึ่งๆ ขั้นแรก เปิด Adobe Photoshop ส่วนใหญ่เริ่มต้นเราจะตั้งขนาดเท่ากระดาษ A4 สร้าง layer ใหม่ 1 ชั้น แล้วก็ร่างเส้นด้วยสีอ่อนๆ ละเลงมันอีตรงชั้นนั้น

จับ tablet ของนายให้มั่น แล้วทะลวงมันไปถึงสรวงสวรรค์กันเล้ยยย!!!

 

ออกมาเน่าฉะนี้ แรดชิมิ (หรือออกแนวผงะ ตกใจกัน? =..=) อั๊งงงง~ ดูรู้เรื่องไหม? ไม่รู้เรื่อง? แสดงว่าใจเราไม่ได้สื่อถึงกัน วาดแบบมีแต่เรารู้กันสองคน (เรากะวีราลคุงนั่นเอง อั๊งงง) ขั้นตอนนี้ใช้พลังใจสื่อสารระหว่างเรา แทบเล็ต และก็หนุ่มของเรา(!?) จงเชื่อในตัวเอง ไม่ใช่ชั้นที่เชื่อใจนาย ไม่ใช่นายที่เชื่อใจชั้น จงเชื่อในตัวเอง! ...แม่งบ้าไปแล้ว
ช่วงนี้ชอบตีฟแรงๆ ทั้งที่สังขารไม่อำนวย เบี้ยวๆบูดๆฉะนี้

ขอพื้นที่ฝอยนิด ... การร่างในคอมสนุกมั่กๆ สำหรับเรา เพราะว่าเราเป็นคนเส้นไม่เรียบร้อย ยังกะมุมมองไม่เก่ง (ภาษาไฮโซวเขาเรียก 'หวิวป๊อยยยย' ไม่แม่น) พอวาดในกระดาษเราจะบื้อเขางอกขึ้นมาทันที วาดล็อกอยู่ได้แค่มุมเดียวที่ถนัดที่สุด ถ้ามุมองศาหน้าแปลกไปจะบื้องงขึ้นมา ลบแล้วลบอีกจนกระดาษเน่านั่นเอง แต่ด้วยอำนาจแห่งเทคโนโลยี หากวาดในคอมลบแค่ไหนก็ไม่ขาดเฟ้ย คนวาดรูปไม่เก่งก็สามารถถูไถจนงดงามดั่งจินตนาการ ทำให้เราได้ทดลองมุมแปลกๆ บินไปดั่งใจฝัน~ ก็จะได้ป๊อยที่หวิวสุดๆ ประการละฉะนี้

ขั้นตอนต่อมา ตัดเส้น เหมือนคนสายตาสั้นพอใส่แว่นแล้วเห็นภาพชัดขึ้นใช่ไหม? วิถีแห่งชาวเราหลงใหลในความดิบเถื่อนเลยชอบถูเส้นหนาๆ

ไงยะหล่อน พอเห็นชัดตาแล้วความแรดพุ่งดีกรีทะยานสู่จุดยากต้านทาน
(อุ๊ยยย อิจฉาจอร์จี้ >3< ... ใครวะจอร์จี้?)

 

ขั้นตอนที่ 3 ของจริงมันต้องตรงนี้!!! ลงสี

เซฟงานเป็นไฟล์ .psd แล้วบอกลาโฟโต้ชอปซะ เพราะว่าวันนี้ ชั้นใช้ Painter ได้แล้ววว!! ยะฮู้ววว --- อายอะ แต่จั๊ดง่าวมาแรมปี เพิ่งรู้ว่าตั้งหน้าจอผิดเลยใช้เพนเตอร์ไม่ได้ โอ๊ยง่าวววว --- จัดการให้มันมายืนแรดในโปรแกรมเพ้นเตอร์ซะ

ตอนแรกจะลงสีคราวๆก่อน สร้าง layer อีกอันไว้ใต้เส้นสีดำ

สันดานที่แก้ยากของเราชอบลงสีตัวละครก่อนฉากหลัง (ที่จริงก็ไม่ค่อยจะวาดฉากหลัง) ซึ่งมันไม่ดีเท่าไหร่ เพราะฉากคือสีบรรยากาศ ทำให้กำหนดแสงสีที่ตกกระทบมายังตัวละครได้ ตามทฤษฎีแห่งกฎฟิสิกส์ที่ว่าด้วยคลื่นแสงตกกระทบพื้นผิว วัตถุจะดูดแสงสีไว้ส่วนหนึ่งและสะท้อนสีบางส่วนทำให้เกิดสีสันต่างๆ สะท้อนเข้าผ่านชั้นรูม่านตาของเรา กระทบเลนส์แล้วฉายภาพไปยังเรติน่า ซึ่งจะส่งสัญญาณภาพแสงสีไปยังประสาทสมองส่วน... บลาๆๆๆ (ที่จริงไม่เกี่ยวกัน) หลักๆคือทำให้คนดูเชื่อว่าตัวละครกับฉากหลังมันมาด้วยกันจริงๆนะ!

ทูลที่เราใช้ในเพ้นเตอร์เป็นอยู่อันเดียวก็คือ oil เนื่องจากคอมข้าพเจ้ามีแรมกะเหม็ดกะแหม่มาก ถ้ารูปมันใหญ่จัด หัวแปลงเราก็ใหญ่ควาย มันจะไปหน่วงอีแก่อย่างรุนแรง เราก็ไปปรับ feature ให้มันหยาบเยอะๆ ลงแล้วจะเหมือนสีเทียน (พอดีไม่เคยใช้สีน้ำมันไม่รู้มันเป็นยังไง)

ถูๆๆๆๆ จงตั้งหน้าตั้งตาถูประหนึ่งดุจเด็กอนุบาลถูกครูเอาสีเทียนยัดใส่มือ จงถูเข้าไปชิม่อนนักถู! ถูๆๆๆๆๆๆ

พอลงยังงี้แล้วรู้สึกว่า ... แงฉากหลังนี่มันอะร้ายยย

เบื่อสีม่วง ที่จริงไม่เคยชอบสีม่วงเลย ขั้นเกลียดเลยก็ว่าได้ ... แต่เราลงโทนม่วงแบบไม่ได้ตั้งใจทุกที ติดมาจากลงสีน้ำคิดว่าน้ำหนักเข้มมันต้องเจือม่วงๆอะ

 

พล่ามมากแล้ว ถึงเวลาที่เรามาสัมผัสตัวน้องวีราลกันเถอะ อะคึๆๆๆ

ลงใน layar เดิมนั่นแหละ คุมน้ำหนักคร่าวๆ เริ่มด้วยลงสีแท้ อย่างสีแดง แล้วพอตรงไหนแสงตกกระทบ แสงมันสีส้มใช่ม้า ก็เอาสีส้มไปจึ๊กๆ ตรงไหนเป็นเงาตกทอดก็ลงสีโทนเดียวกะพื้นหลัง อย่างม่วงไงคะ ตบม่วงไปเล้ย โอ้วพระเจ้าจอร์จมันง่ายมากเลยค่ะ ซาร่าก็ทำได้

ชุดแดงมั่นใจไร้สติ ... ยิ่งลงก็ยิ่งรู้สึกท่ายืนมันบัดซบมาก ขาเหมือนแมงสาบเว้ย แต่กลับตัวก็ไม่ได้ ให้เดินต่อไปก็ไปไม่ถึง~

แล้วก็ถึงขั้นตอนที่ปกติเราจะทำเป็นขั้นแรกในการลงสีเลย เพราะสนุก (แต่มันไม่โปร) คือการแต่งหน้าจ้ะ

ปล่อยให้นางงามต้องยืนหน้าจืดมานาน ซูมรูขุมขนหล่อน แล้วลงแสงเงาง่ายๆ ตรงหน้ากับผม ...ใส่คอนแทคเลนส์ แอบปัดแก้มตรงโหนก อายแชโดวสโมคกี้อาย~ จะได้หน้าประมาณเอวลิ่ว ลาวีนนน

คล้ายว่าจะเสร็จแต่หนทางยังยาวไกลนัก สร้าง layer ใหม่ อยู่บนเส้นสีดำ แล้วแต่งหน้าต่อจ้ะ คราวนี้พอเราตบคอนซีลเลอร์ไอ้เส้นดำๆจะโดนกลบไปบ้าง ตบๆๆๆ ทาลิปกลอสให้ยิ้มวิ้งงง~ น่าจุ๊บปุ หน้าจะได้ประมาณนี้

เห้ย หน้ากะเทยขึ้นจม ตาสยองขวัญเกินตั้งใจ ... เป็นไงละอำนาจแห่งคอสเมติก เนียนใสเด้ง น่าจุ๊บปุ แต่จุ๊บปุไม่ได้ เดี๋ยวพี่แกงับหน้าขาดเป็นสองท่อน

 

สวยงามกันไปแล้ว สนุกสนานนัก แต่สิ่งที่รอเราอยู่ก็คือคือนรก

เพราะเราก็ต้องมานั่งตบมันอย่างนี้ทั้งภาพ เอรี๊ยกกกกกก สบายใจเฉิบมานาน ได้ร้องเอ๋งก็ตอนนี้แหละจ้ะ

ขั้นตอนนี้จะเป็นขั้นตอนที่จะสูบพลังชีวิตเราไปไม่น้อยเลยทีเดียว อาจเป็นสาเหตุที่ทำให้มนุษยชาติอายุสั้นลง เราอาจจะตายอยู่ช่วงนี้และอาจจะทำชั่วๆให้มันเสร็จๆไป ก็ไม่ขนาดนั้นหรอก ที่จริงมันแล้วแต่คนนะ

ในรูปนี้ นั่งคิดแบบ The Thinker สัก 3 วินาที จะรู้ว่าต้องลงฉากหลังที่เป็นเมืองก่อน เฮือกกก ซึ่งเราก็คงทำอะไรกับมันให้มากขึ้นไปกว่านี้ไม่ได้เท่าไหร่ เกลียดฉากหลังงงง

 

โฮกกกกกกกกกก จะขาดใจแล้วเจ้าข้าเอ๊ยยยย (ห๊ะ? ไม่ได้ต่างจากเดิมเรอะ? โฮกกกกก อั่กก อุ่กก! *กระอักเลือด*)

แต่ก็ใกล้ความจริงแล้วพี่น้อง ขั้นตอนต่อไปแอบชุ่มใจ ลวนลามวีราลคุงกันอีกรอบ ... เด็กมันยั่วเลยหลวมตัวไปหน่อย~ ใส่รายละเอียดชุดดีๆตบทับเส้นดำๆมันซะหน่อย

เนียนๆ

แต่งตัวให้เรียบร้อย ก็ใกล้แล้วๆ ... เหนื่อย เบลอ หมดมุข

ขั้นตอนสุดท้ายคือเซ็ตผม บน layar เดิมนั่นแล เทคนิคลงผมขึ้นอยู่กับตัวบุคคลจริงๆ ออกตัวไว้ก่อนเลยว่าลงผมไม่เก่ง

ตอนแรกก็ลงแบบก้อนก่อน ก็ตามวัตถุไปเลย ตรงปลายๆหรือด้านหลังๆ ก็ให้กลืนไปกับสีบรรยากาศกันเล็กน้อย

หัวดูนุ่มน่ากินเนอะ เป็นก้อนเชียว

เสร็จแล้ว อยากจะพอใจตรงนี้ ก็พอใจได้นะถ้าชอบหัวก้อนๆ แต่ถ้าเป็นคนพอใจยากก็ลุยกันต่อ ใช้หัวบรัชเล็กๆแต่งจะงอยพริ้วชะแว้บๆ

และแล้วในที่สุด ...

หลังจากฝ่าฟันสองต่อสองมาด้วยกันอันแสนยาวนาน เราก็ลงลายเซนแสดงความเป็นเจ้าของซะว่าเธอเป็นของชั้น! แล้ววีราลคุงก็มายืนแรดในใจเราโดยสมบูรณ์ เย้ววววว

เสร็จสมบูรณ์ด้วยประการละฉะนี้ ง่ายดีใช่มะ เธอมันง่าย!

สนุกดีนะพอมาอธิบายทีละขั้นตอน ปกตินั่งทำไปเรื่อยๆค่อนข้างชีวิตน่าเบื่อ แล้วที่จริงทำอะไรไม่เป็นระเบียบเท่าไหร่ พอตั้งใจจะทำจริงๆก็ทำได้นี่วะ เวลาที่ทำทั้งหมดก็ 1 วันเต็มๆ (+ แว้บไปนอน กะมาพิมพ์อธิบายด้วย รวมๆก็ราว 20 ชม. ถ้าตัดเวลานอนก็คง 16-17 ชม. มาราธอนนน)

ลองเลื่อนขึ้นไปดูเทียบกะข้างบนสิเธอ เส้นตอนแรกมันเลวขนาดไหน แต่จอร์จี้ทำได้! ความพยายามอยู่ที่ไหน ลูกเป็ดก็เป็นหงส์งามได้ฉันนั้น เป็นหงส์งามที่ขาเป็นแมงสาบน่ะ โฮววววว

ทำเองก็ได้ง่ายจัง เพราะฉะนั้น tablet ของนาย ต้องทะลวงไปสู่สรวงสวรรค์ !!!

ก็แฉให้เห็นวิธีทำ CG ของเราในหนึ่งๆรูป แอบลำบากลำบนและผูกพัน ถ้ามีใครมาเห็นแล้วชอบเราก็ดีใจมากๆแหละ ... ฮือมากะแดะพูดจาซึ้งใจในตอนจบ ... สำหรับเรา CG ก็เป็นอะไรที่ทำให้เราได้ทำอะไรเยอะแยะเพราะถ้าเป็นปกติเราไม่กล้าลงสี สีน้ำก็ไม่กล้า ที่ทำมาทั้งหมดก็เรียนรู้ด้วยตัวเอง บางคนไม่ชอบ CG นะ มันก็แล้วแต่รสนิยม แต่ทุกอย่างมันก็มีเสน่ห์ในแบบของมัน

จะเป็นอะไรก็แล้วแต่ ยิ่งทำมาก มันจะยิ่งเก่งยิ่งขึ้นๆในแต่ละชิ้นงาน ถ้าอยากเก่งอะไรก็มีแต่ต้องทำมันเท่านั้น ทำๆๆๆจนกว่าจะแดดิ้นกันไปข้าง ไม่ต้องไปคิดอะไร แค่ทำแล้วสนุกว่ะ ... จะทำอะไรที่เป็นไปไม่ได้ ต้องเตะคำว่าเหตุผลทิ้งลงคลองไป! (เกี่ยวมั้ย? ไม่เกี่ยว แค่อยากโชว์มุขโอตาคุ ฮิ้ววว ฮิ้ววว โอตาคุเต็มตัว)

ไม่รู้ละ รู้แต่วีราลนุ่งผ้าผืนเดียวกระชากหัวคนนี่มันเซ็กซี่โฟ้ยยยยย

ขาอ่อนนนน อรั๊ยย

อ๊ะ หยุดก็ได้จ้ะ XD

 

เขี้ยววว เธอมีเขี้ยววว
อยากให้เธอกัดดด~

*แคว่กกกก*

*เลือดสาด*

 

 

 

(เอนทรี่นี้เปี่ยมล้นด้วยมุขกุเรนลากันแฮะ คนอื่นไม่ได้ดูจะว่าเราบ้ามั้ยเนี่ย)
(เอ๊ะ ถึงดูก็คิดว่าเราบ้าอยู่ดีเหรอ?)