*~สุขสันต์วันเกิด~*

(ด้วยสีน้ำเงินอย่างที่เจ้าตัวชอบ)

ได้อวยพร(อยู่ฝ่ายเดียว) เป็นปีที่ 3 แล้ว ชอบมาก็ 2 ปีกว่าสินะ

เฮงๆ รวยๆ โผล่หัวฟูๆออกมาหากินได้แล้ว

รักษาสุขภาพด้วยนะ อย่าอวบมากเดี๋ยวป่วย อรั๋ยยย~ X3

เดี๋ยวจะพะยูน

อยากให้มีความสุขมากๆ

 

...ช่วงนี้ฝันอะไรเหนื่อยใจทั้งนั้น
ฝันทุกครั้งที่นอนด้วยดิ แล้วก็ฝันอะไรที่ใกล้เคียงกับชีวิตจริงด้วย
ปกติฝันมักจะเป็นเรื่องที่คาดเดาไม่ออก ไม่มีความหมาย
แต่เดี๋ยวนี้จะฝันแบบรู้เลยว่ากังวลเรื่องนี้ๆอยู่
สงสัยชีวิตจริงสบายเกินไป
รู้สึกตัวเองเป็นคนไม่ดี
พยายามแล้ว พยายามแล้ว พยายามสุดๆแล้ว
เหนื่อย เหนื่อย เหนื่อย

 

 

**ต่อจากนี้เป็นบ่นยาวน่าเบื่อโคตรพ่อ**
ไม่จำเป็นต้องอ่านนะอยากระบายเฉยๆ

เบื่อที่พออารมณ์ไม่ดีแล้วมองโลกในแง่ร้ายสุดขีดเลย พาลโกรธคนนั้นคนนี้

เวลาเราอยู่กับคนทั่วไปแล้วรู้สึกแย่แฮะ มองดูคนอื่นชอบเรียกร้องและถูกเรียกร้องกัน แต่เราทำไม่ได้ เราไม่ชอบให้ใครมาเรียกร้อง แล้วเราก็ไม่อยากเรียกร้องใคร ... เพราะเกรงใจ เพราะกลัวคนอื่นจะลำบากที่ต้องมาให้เรา

ยิ่งพอถูกเรียกร้องเรารู้สึกอึดอัด รู้สึกถูกบีบคั้น รู้สึกแปลกแยกที่เราไม่รู้สึกอยากจะให้ด้วย มันทำให้เราเศร้า มันทำให้เราเซ็ง มันทำให้เรารู้สึกว่าตัวเองเลว มันทำให้เรายิ่งหนีจากเขา หนีจากคนรอบข้าง เสียใจ ร้องไห้ หดหู่ ... ทำไมวะ ใช้ชีวิตบกพร่องไปตอนไหนถึงได้มีทัศนคติชีวิตแบบนี้ มันเป็นแค่นิสัย หรือมันเป็นทัศนคติที่บิดเบี้ยวจริงๆ?

พยายามปรับตัวแล้ว อยากจะมีชีวิตอยู่ตรงนี้ ก็พยายาม พยายามจะให้คนอื่นมากขึ้น คนรอบข้างจะเห็นความพยายามเราบ้างไหม เราพยายามแล้ว แต่พอมาพูดด้วยคำพูดเดิมเหมือนตอนเรายังไม่พยายาม แม่ง เสียใจว่ะ รู้สึกเฮ้อ พยายามไปเขาก็ไม่เห็น ก็ไร้ค่าอยู่ดี เขาก็ไม่เห็นเราเปลี่ยนแปลง เราก็ยังเป็นคนเห็นแก่ตัวสำหรับเขาอยู่ดี

เราไม่ชอบอยู่กับคนที่ให้เรา เหมือนเราต้องรับ ต้องแบมือได้จากเขา เราจะรักคนที่ทำให้เรารู้สึกว่าเราเป็นผู้ให้ การที่เขาทำให้เรารู้สึกว่าเราเป็นผู้ให้ นั่นก็ถือว่าเขา 'ให้' เราด้วย เขาจะเรียกร้องอะไรที่เราสามารถให้ได้ ชอบระบบแบบนี้ ... เราก็เลยชอบเพื่อนคนนึง เพราะว่ามันทำให้เรารู้สึกอย่างนั้น รู้สึกว่าเราดีว่ะ เรามีประโยชน์ เราไม่ต้องอยู่ด้วยกันตลอดเวลาเพราะต่างคนต่างมีโลกส่วนตัว จะมาป๊ะกันก็ต่อเมื่อมีสุขทุกข์ที่อยากจะแชร์กัน รู้สึกไม่โดนบีบคั้นดีจัง

ถ้าคุยกับเราแล้วเขาหายเศร้า มันก็ทำให้เรารู้สึกว่าเรามีค่า รู้สึกดี

บางคนเขาเรียกร้อง แต่บางทีเราก็ไม่มีโอกาสจะให้เขา มันทำให้เรารู้สึกแย่กับตัวเอง นอยแดกขึ้นมา เข็ด แล้วก็ไม่อยากจะยุ่งกับเขา เพราะเราทำอะไรให้เขาไม่ได้ ... บางทีเราก็เลยไม่ชอบใครที่มา 'ให้' เราก่อนละมั้ง พอเขาให้มามันมักจะมากับการเรียกร้อง มากับการคาดหวัง มันทำให้เรารู้สึกแย่ อยากหนี รู้สึกโกรธ รู้สึกว่าเขาไม่ได้ให้เรา

เวลาเราเศร้า คนอื่นก็คงเป็นอย่างนี้ แต่เรามักไม่มีใครเลยจริงๆ ไม่ค่อยมีใครมาปลอบใจเราเท่าไหร่ ทุกข์สุขก็คนเดียว ใช้ชีวิตคนเดียวมาตลอด ก็เลยมักจะโกรธคนอื่นที่เรียกร้องจากเรานักหนา ... นี่ละมั้งที่ทำให้เรามีความรู้สึกว่าอยากอยู่ด้วยตัวเอง เพราะคนอื่นช่วยให้เราหายเศร้าไม่ได้ เรามีโรคทางจิตอ่อนๆอยู่ในตัวหลายอย่างนะ แนวๆว่ามองโลกในแง่ร้ายจนแสดงออกแปลกๆหลายอย่าง ขี้เกียจอธิบาย เจ้าคิดเจ้าแค้นด้วย ไม่ร่วมทุกข์กับเราแล้วหวังให้เราไปร่วมสุข ฝันไปเหอะ ...หรือว่าเราหวังจากคนอื่นมากไปก็เลยไม่อยากไปใกล้คนอื่นเดี๋ยวเราจะหวังอีก?

ไม่อยากเรียกน้ำเน่าๆว่ากำแพง แต่มันเป็นอุปสรรคในชีวิตที่ทำให้เราอยู่กับใครอย่างสนิทใจไม่ได้จริงๆ อยากมีที่ว่าง อยากห่าง อยากหนี มีความรู้สึกที่อ่อนไหวเกินไปอยู่ตรงนี้ จนไม่ชอบ เบื่อความอ่อนไหว มีมากไปมันก็เห็นแก่ตัว

แถมเป็นโรคขาดความมั่นใจภายนอกขั้นเรื้อรัง จะให้อะไรใครต้องมานั่งคิดแล้วคิดอีก แล้วเขาจะชอบไหม ถ้าเราพูดให้กำลังใจตอนนี้มันจะเสร่อมั้ย ถ้าเราปลอบใจมันจะดูแปลกๆมั้ยวะ เวลาใครมาปรึกษาอะไรบางทีเขาแค่อยากระบายนะ แต่เราก็มักจะคิดหาทางออกให้เขา พูดจาแบบให้ประโยชน์เนื้อๆ โดยขาดความเห็นใจในน้ำเสียง ทำให้เขากร่อยได้

แต่ยังมีความมั่นใจภายในเต็มเปี่ยมนะ...

(ขาดความมั่นใจภายนอก = รู้สึกเกลียดตัวเองที่ทำไม่ดีพอสำหรับคนอื่น
ขาดความมั่นใจภายใน = รู้สึกเกลียดตัวเองที่ไม่ดีพอสำหรับตัวเอง)

กำลังภายในเราล้นจนทำลายกำลังภายนอกเลยว่ะ อยากบอกว่าพอใจตัวเองมากไปไม่ดีนะ มันทำให้เราไม่พอใจคนอื่นเลย

ศาสตร์ในการปฏิสัมพันธ์กับคนอื่น สำหรับเราแล้วมันยากโคตรพ่อ มันไม่ตายตัว พลิกแพลงตลอดเวลา เราทำอะไรให้ใครเราทำให้เท่ากันหมดทุกคน เราชอบความมั่นคง ชอบอะไรที่ทำบ่อยๆแล้วมันจะดีขึ้นๆ ชอบอะไรที่อดทนรอ ไม่ใช่อะไรที่คาดเดาไม่ได้

คนที่เหมือนคนอื่นๆเขาไม่เข้าใจหรอกว่า การเป็นคนที่ไม่เหมือนคนอื่น การเป็นคนที่เข้าสังคมลำบากกว่า มันต้องพยายามมากขนาดไหน ทุกอย่างเราก็ตั้งใจ อยากจะอยู่คนอื่นอย่างสงบสุข อย่าเพิ่งต่อว่าเราดิ เรากำลังพยายาม เริ่มต้นได้เท่านี้แล้ว รอดูกันต่อไปดิ อย่าเพิ่งมาตัดกำลังใจเอาตอนนี้

(แต่ก็ไม่ชอบ 'ให้เพราะถูกเรียกร้อง' อยู่ดี แล้วก็ไม่ชอบเรียกร้องใครด้วย อึดอัด)

เศร้าในวันนี้ไม่ดีเลยแฮะ วันนี้ออกจะดี~* นอยกับความสัมพันธ์อยู่เรื่อยเลย เบื่อเซ็ง

กะจะไม่มาบ่นในบล็อกแล้ว แต่ขอบ่นทีเหอะ แถมบ่นเรื่องเดิมด้วยว่ะ นอย นอย นอย นอย นอย~

ช่วงนี้สงสารเพื่อนแฮะ ... สงสารตัวเองด้วย

ชีวิตยังมีอีกเยอะ ต่อจากนี้
มาปล่อยวางกันเถอะ ....... 

(เพราะว่ากำลังพยายามมากอยู่ก็ได้ ช่วงนี้จะหมั่นไส้พวกที่พร่ำเพ้อว่าตัวเองบกพร่องงั้นงี้แล้วไม่พยายามแต่กลับแบมือขอความเห็นใจเป็นพิเศษ ... คนเราเกิดมาถ้าไม่พิการเจ็บป่วยก็เอามาเท่ากันเว้ย ด้อยหน่อยก็พยายามสิวะ)

 

... รู้สึกว่ามึงอ่าน

กูรู้สึกมากๆเลยแหละ ...

 

 

ไอแคนฟีลอิท

 

 

(อัพครั้งหน้าอยากอัพเรื่องโฮกกกกปะป๊าวีราลอะ ฮ่าๆๆๆ ... เดี๋ยวมาอัพละกัน เอนทรี่นอยๆอยากให้รีบตกๆไป เอาเอนทรี่เสื่อมๆมาแทน)