RoxettA

อ่า ว่าจะเปิดเอนทรี่เกี่ยวกับเรื่องนี้บ้าง

สำหรับหน้าหนัง บอกได้เลยว่า ไม่น่าดูเลยเว้ย

แต่หน้าหนัง มันคือสิ่งล่อให้วัยรุ่นไปดู ถ้าไม่ใช่แม่ชวน ฉันก็ไม่ดูละวะ ตอนแรกบอกแม่ดูนมเถอะดูนมมมมม แต่เห็นแม่เค้าตั้งใจจริงจัง เลยเออ ดูก็ได้ ไปถึงโรง ก็มีเด็กพาแม่มาดูด้วยนะ แล้วตอนออกจากโรงฉันก็เห็นคู่ลุงป้าคู่นึงมาดูด้วย รู้สึกดีมากๆ (ใจนึงก็สงสัยว่าลุงป้าคู่นี้ไปรู้มาจากไหนวะว่าหนังเรื่องนี้เหมาะกับเขา ทั้งที่หน้าหนังมันวัยรุ่นมาก)

ไปดูแล้วก็ อืม ไม่ใช่หนังวัยรุ่นค่ะ เป็นหนังใช้ความรักของหนุ่มสาว เพื่อมาเปรียบเทียบเรื่องราวความรักหลักของลุงป้าในเรื่องนี้ ป้าสมพิศ กับลุง... ลุงอะไรหว่า ... อืม ลุงนั่นน่ะแหละ ลืมไปแล้ว

หน้าหนังล่อให้วัยรุ่นไปดู ด้วยความคิดเห็นของฉันเองว่า ผู้กำกับคงมีจุดประสงค์ที่อยากจะให้เด็กเข้าใจความรักของผู้สูงวัยมากขึ้น และมันเป็นความรักที่บริสุทธิ์มาก นอกเหนือกฎเกณฑ์ต่างๆ โดนใจแม่เราหลายเรื่องเลย (ทั้งเรื่องการไปซื้อต้นไม้ แม่ฉันเครซี่ต้นไม้มากๆ ทั้งเรื่อง hi5 แม่ฉันเปิดเน็ตทีไรต้องเที่ยวไปดู hi5 ชาวบ้านชาวช่อง และ msn ก็จี๊ดใจแม่ฉันมากกกกก มีแอดแค่ฉันกับพี่สาวแล้วก็ที่ทำงาน 2-3 คนละทำเป็นตื่นเต้น เชอะ ป้านี่ก็)

ก็เลยรู้สึกดีมากๆ ที่ให้ป้าเบิร์ดมาร้องเพลง OST. ให้เรื่องนี้ เพราะป้าเบิร์ด เป็นตัวแทนที่แสดงถึงความเป็นทุกเพศทุกวัย ฉันชอบป้าเบิร์ดดด และเพลงนี้ก็เป็นเพลงของป้าสมพิศ กับลุง...นั่นแหละ มันโผล่มาในหนังแล้วเพราะดี (แต่ป้าเบิร์ดกล้ามากที่คอสเพลย์เป็นหลานเป้)

 

แถมเพลงสวีทนุชคืออะไรที่ 'เหมาะกว่านี้ไม่มีอีกแล้วววว!'

โปรดอย่า delete รักเราลง recycle bin !!!


ฉันพูดมากกว่านี้ไม่ได้ เพราะว่าทุกอย่างไม่สามารถเล่าได้ ที่ประทับใจมันไม่ใช่เรื่องราว แต่เป็นความรู้สึกระหว่างที่ดูเรื่องนี้ (ไม่แนวเลย ไม่ซับซ้อน เข้าใจง่ายมาก หน้าหนังเหมือนมีคำพูดที่เว่อๆ แต่พอไปดูในหนังจะรู้สึกว่ามันถูกจังหวะที่ควรจะพูดมากๆ ในเรื่องนี้คู่หนุ่มสาวก็เป็นพวกพูดตรงมาแต่ไหนแต่ไรละ

เป้บทนี้เหมาะดีมากกก ทำให้มันหล่อกว่าปกติมาก ชอบบทตรงไปตรงมาแบบนี้ เรียนหมอหมาหล่อกว่าเป็นนักดนตรีและเด็กเดคมากกกก อย่าใส่กางเกงเดปอีกเลยนะ แต่งตัวแบบนี้ดีมากกกก ทั้งเย็นชาทั้งอบอุ่น(?)ในฟีลแบบของหนุ่มแว่น (พวกฟุโจชิน่าจะเข้าใจอารมณ์นี้นะ เย็นชาและอบอุ่นแบบหนุ่มแว่น) และหล่อมากกกกก ..เอ๊ะ ย้ำหล่อกี่ทีแล้วเนี่ย?

ญารินดาที่ปกติฉันไม่เคยได้คิดอะไรกับเธอสักอย่าง ก็ไม่ได้ชอบและไม่มีอคติอะไรมากมาย ก็มีเสน่ห์กับบทนี้มากกก เป็นผู้หญิงที่แมนๆ ชอบฉากที่เปิดเพลงที่เก่งร้องในรถ แล้วก็พูดจาเสียดสีเก่งไปพร้อมๆกัน ฮาาา แบบ เออว่ะ ตรงดี แม้นแมนนะเธอ

เอ๊ะ .................... เฮ้ย ญารินดาก็หล่อ!!! คู่นี้หล่อกันได้อีกกก หรือว่ามันเป็น yaoi กัน? งั้นญารินดาต้องเซเมะแน่เลย ก๊ากกก เธอมันฝ่ายรุกชัดๆ! แมนนนน)

พอถึงตอนจบแล้ว ก็รู้สึกอิ่มกับคู่ของลุงป้า ความรักของลุงป้าอาจจะดูมากไปสำหรับหนุ่มสาวอย่างเราๆ แต่มันเป็นความจริงของคนวัยใกล้ฝั่ง เวลาที่ไม่มาก รูปฟอร์มที่ไม่มาก (ไม่มีการแต่งตัว ใบหน้า อุดมการณ์ บุคลิก บลาๆๆ คือไม่มีเปลือกนอกเพื่อเรียกร้องความสนใจจากเพศตรงข้าม) ทำให้เกิดความรักที่ชัดเจน (เหมือนเพลงของพี่โต้ชีริก อาาาา~) ไม่ซับซ้อน ต่างจากหนุ่มสาวอย่างเราที่ยังมีเวลาวิ่งไปวิ่งมา สับสนกับอารมณ์พวกนี้ได้

ดังนั้น ก็ไปดูกัน ทางที่ดี พาปะป๊ามะม้าไปดู

เพราะว่าเราต้องระลึกไว้ โลกนี้ไม่ได้เป็นแค่ของวัยรุ่น โดยเฉพาะในเมืองไทย แค่เราวัยหนุ่มสาวเป็นกลุ่มใช้เงินสูง ขับเคลื่อนเศรษฐกิจไปได้ แค่เป็นเหยื่อกลุ่มเป้าหมายการตลาดต่างๆ เป็นวัยที่วิ่งวนงงงวยกับความรัก วัยที่มีพลังสูง แต่ก็ใช่ว่าโลกนี้เราจะครอง เรามัวแต่ต้องการให้ผู้ใหญ่เข้าใจ แต่เรากลับละทิ้งโลกของผู้สูงวัยไว้เบื้องหลัง (อย่างที่แม่ฉันชอบพูดบ่อยๆว่า "เชอะ ถึงแก่แต่ก็มีหัวใจนะเว้ย") การดูหนังเรื่องนี้ทำให้เราเข้าถึงจิตใจของพวกเขามากขึ้น และก็เข้าใจความรู้สึก ความรัก ที่ตรงไปตรงมามากขึ้น (หลังจากมีภาพยนตร์ที่ชอบทำให้คลุมๆเครือๆมานักต่อนัก) เป็นภาพยนตร์ที่มี culture ของพวกเราอยู่มากด้วย มีความรู้สึกของพวกเราอยู่มาก ทำให้เราดูแล้วเข้าใจง่าย ขำได้ตลอด สบายใจ สรุปว่าฉันชอบ

เอ๊ะหลังๆ เริ่มแก่แล้ว เริ่มชอบหนังที่ดูแล้วสบายใจมากกว่าตอนเด็กๆ แบบ Easy Go Lucky ก็ดีนะ (ฉันว่านางเอกมันเหมาะกับคนไทยมากเลย นิสัยเธอคล้ายนิสัยไทย เธอมันไทยซังงงง)

ความจริงก็ว่าจะไม่เขียนถึง แต่มาเขียนเพราะว่ามาเชียร์เพราะเห็นว่าหน้าหนังมันไม่ได้ให้อะไรมากเท่าไหร่

มันไม่ได้ดีมากกก เพอร์เฟ็ค ลึกซึ้งมากมาย แต่ก็เป็นภาพยนตร์ที่ทำให้เรายิ้มได้ สบายใจ ย้ำ สบายใจมากก

ก็อยากให้วัยรุ่นทั้งแนวทั้งไม่แนว และพ่อแม่แนวๆ ไปเปิดใจดูกัน