RoxettA

 

มีแต่วันนี้ [Endgame] - เขม

 

 

ในเวลาที่เป็นเหมือนไฟที่ยังแผดเผา มันพอจะเงียบเหงาสักเท่าไร?
มันพอจะมีทิศทางให้เดินอีกต่อไปไหม?
ในวันคืนที่เป็นพายุกระหน่ำสาดซ้ำ มันยังจะตอกย้ำจนเมื่อไร?
มันพอจะทำให้ใจดวงนึงเปลี่ยนไปไหม?

ฉันมีแต่วันนี้ที่ฉันพอดีจะต้องขอหายใจ
ไปจนถึงเมื่อไร สุดท้ายก็คงเมื่อนั้น ก็คงจะเท่านั้น

ในเมื่อฉันไม่มีอะไรนอกจากวันนี้ ถ้าหากจบลงด้วยดีก็คงจะพอไหว
จากนั้นวันพรุ่งนี้หัวใจจะไปไหน ก็ปล่อยให้มันต้องไปก็แล้วกัน
ในวันคืนแห่งความเงียบเหงาคงเป็นแบบนี้ มีใครจะหลบหนีได้หรือเปล่า?
มีใครที่มีหัวใจที่ไม่ต้องปวดร้าว?
ไปให้ไกลจากตรงนี้ที่ยังสับสน จะทนต่อไปให้ได้อะไร?
จะรอเก็บรอยแผลไปจนอีกนานไหม?

ฉันมีแต่วันนี้ที่ฉันพอดีจะต้องขอหายใจ
ไปจนถึงเมื่อไร สุดท้ายก็คงเมื่อนั้น ก็คงจะเท่านั้น

ในเมื่อฉันไม่มีอะไรนอกจากวันนี้ ถ้าหากจบลงด้วยดีก็คงจะพอไหว
จากนั้นวันพรุ่งนี้หัวใจจะไปไหน ก็ปล่อยให้มันต้องไปก็แล้วกัน

แต่ถึงอย่างไรเราคงต้องพบกันอีกสักครั้ง
จะให้ความเป็นจริงทุกๆอย่าง ขีดขวางเราไปอีกนานแค่ไหน?


ฉันไม่มีอะไรนอกจากวันนี้ ถ้าหากจบลงด้วยดีก็คงจะพอไหว
จากนั้นวันพรุ่งนี้หัวใจจะไปไหน ก็ปล่อยให้มันต้องไป

ในเมื่อฉันไม่มีอะไรนอกจากวันนี้ ถ้าหากจบลงด้วยดีก็คงจะพอไหว
จากนั้นวันพรุ่งนี้หัวใจจะไปไหน ก็ปล่อยให้มันต้องไปก็แล้วกัน