มะปิน

posted on 07 Jan 2017 08:25 by roxetta

 

ตอนที่เรียนดนตรีไทย เราเรียนซอด้วง มะปินเรียนซออู้บ้าง ระนาดบ้าง เจอกันแทบทุกอาทิตย์

พ่อเราเคยเป็นหัวหน้าแก๊งเด็กผู้ชาย มะปินเรียกลุงหยีๆ อยากนั่งรถอัลฟ่าสีเหลือง เคยมานั่ง พ่อปล่อยมือให้มะปินจับพวงมาลัย

เคยไปเล่นบ้านมะปรางมะปิน วันพระน้านิ่มนัดกันไปฟังเทศน์ เคยไปต่างจังหวัดด้วย ไปขี่จักรยาน เคยโตมาด้วยกัน

มะปินเป็นเด็กฉลาด จิตใจดี EQ ดี เพราะน้านกเป็นคนมีอุดมการณ์ในการเลี้ยงลูก เชื่อว่าพอมะปินเรียนในโรงเรียนไม่มีปัญหาสังคมเป็นเป็นเด็กกล้าพูดและเข้าหาคนอื่น ในขณะที่เราเป็นเด็กเงียบๆ

ตอนมะปินอายุ 13 เราอายุ 15 กำลังเตรียมเข้าม.ปลาย ช่วงนั้นก็ไม่ค่อยได้เจอกันมากแล้ว
ปีนั้นเองที่โจรเข้าคุกครั้งแรก ยากจะจินตนาการชีวิตของเขา เด็กอายุ 13 ติดคุก มันคงสาหัสมากเหมือนกัน

รับรู้จากข่าวเหมือนคนอื่น ตกใจมากว่าทำไมมะปินสู้ เสียดายมาก ถ้าน้องไม่สู้น้องก็จะยังอยู่
น้องที่ออฟฟิศดูคลิปก็บอกว่าพี่เขาสู้สุดใจ

แต่มานึกๆดูถ้ารู้จักมะปินจริงมะปินเป็นเด็กที่สู้แน่ๆ เป็นเด็กที่มีความคิดของตัวเองสูง กล้าพูดกล้าทำในอุดมคติของตัวเอง มันคงเป็นสัญชาตญาณที่เห็นว่าไม่ถูกเลยไม่ยอม

ครอบครัวมะปินเชื่อในศาสนาพุทธแรงกล้ามาก และสิ่งที่ทำให้ครอบครัวเข้มแข็งจากการสูญเสียลูกและน้องชายคนสุดท้อง คือคงเชื่อว่าทุกคนต่างมีกรรมมีวาระของตัวเอง

ในข้อนี้เราเองก็เชื่อ เป็นข้อคิดที่ทำให้เราสามารถวางใจผ่านความรู้สึกอ่อนแอและเกรี้ยวกราดในชีวิตมาได้

เห็นกระแสจากในสังคมแล้ว มีการตั้งคำถาม เราไม่สามารถเดาความคิดความรู้สึกน้องได้ แต่ในความทรงจำที่มะปินแม้ในวัยราว 10 ขวบก็มักจะมีจุดยืนเสมอ

เราไม่อยากจะเชื่อว่าการมีจุดยืนครั้งนี้ของมะปินจะทำให้หลายคนหันกลับมามองและตั้งคำถามว่าเกิดอะไรขึ้นกับสังคม

มันอาจจะเป็นการจากไปที่สะท้อนให้เห็นการไม่ยอมต่อความไม่ดี ไม่ยุติธรรม ไม่ยอมโดนรังแก สิ่งที่มะปินได้ให้กับสังคมมันเสียงดังมาก

มะปินได้จากไปอย่างเป็นมะปินจริงๆ เสี้ยววินาทีที่น้องทำยังคงเป็นน้องตัวจริง

การจากไปของน้องทำให้พี่รู้สึกจริงๆว่าทุกคนต่างต้องจากกัน ไม่ว่าเราจะจากไปเมื่อไหร่ ที่สำคัญคือเรามีชีวิตต่อในใจคนอื่นอย่างไรหลังจากที่เราจากไป

มะปินมีชีวิตในฐานะคนที่เป็นตัวของตัวเอง มีจุดยืน เป็นเด็กที่ร่าเริง และที่สำคัญคือเชื่อมั่นในความคิดดีและใจเด็ดเดี่ยวเหลือเชื่อ
เป็นความทรงจำระลึกในใจของพี่คนเดียว ไม่เกี่ยวว่าใครจะคิดกับน้องยังไง

น้องเป็นความทรงจำที่ยิ่งใหญ่ การได้รู้จักกันในวัยเด็กเป็นสิ่งที่มีค่าสำหรับพี่


ปีใหม่ทุกปีพี่ป้าน้าอาก็ถามถึง อยากจะให้กลับมาเจอกันใหม่

ที่ผ่านมาไม่เจอกัน ก็ยังคิดถึงเสมอ

ชีวิตที่ผ่านมาล้วนดีแล้ว ให้น้องได้พักผ่อนสบาย และจากไปอย่างภาคภูมิใจ

7 มกราคม 2017

 

มะปินเสียชีวิตคืนวันที่ 4 มกราคม 2017

 

 

 

Comment

Comment:

Tweet