KARA

posted on 15 Aug 2012 07:13 by roxetta
กำลังคิดอยู่ ตัดสินใจอยู่ว่า จะเขียนเรื่องวงนี้ลงบล็อกดีมั้ย

แต่นี่คือบล็อกเรา อยากเขียนก็เขียนดีกว่า ฮ่าๆ ทำสารบัญด้วย



เคยพูดถึง Miss A วงนั้นก็ถือว่าชอบ แต่ว่าเราก็ไม่ได้ติดตามอะไรมาก สำหรับวง Kara เอง ก็ไม่ได้ติดตามอะไรมากมายเหมือนกัน ไม่ได้เป็นคามิเลีย แต่พูดได้ว่า เราค่อนข้างเป็นแฟนบอยของวงนี้พอสมควร คือแบบว่า... เคลิ้มไปกับคนวงนี้แบบที่ไม่ค่อยรู้สึกกับเกิร์ลกรุ๊ปไหนๆ น่ารักอะ ชอบแบบนี้ ประมาณนั้น


Kara เป็นวงเกาหลีวงแรกที่เราได้สัมผัส เนื่องจากมีช่วงนึงเล่นอิมวู แล้วช่วงนั้นมีเด็กอะตอมมันชอบเพลงเกาหมี เพลงโยมะฮ้าด ฮ้าด ฮ่าด เบรกเกอร์ ของจีดราก้อน ตอนนั้นก็แอนตี้เกาหลีพอสมควร แต่ก็ไม่ได้รังเกียจอะไรมาก เพราะช่วงนั้นอิมวูเล่นอะไรกะแฟชั่นที่มากะเคพ็อพได้เยอะอยู่เหมือนกัน (ขนาดพี่ฝ้ายที่บ้าวิช่วลเคย์ตอนนั้น ตอนนี้ยังฟังแต่เพลงเกาหลี กร๊ากกกก แซว)

มันให้ยูทูปมาดู เราก็ดู แล้วลิงค์ยูทูปข้างๆมันมี live ของคาร่า เราก็กดดู


live แรกของคาร่าที่ทำให้เรารู้จักพวกหล่อน คืออันนี้เลย เพลงชื่อ Mister


 


พอเห็นผู้หญิงควงก้นเป็นหมู่คณะปุ๊บ รู้สึกเหมือนถูกมนตร์สะกด หัวหมุนตาลาย นั่งดูมันซ้ำๆอยู่อย่างนั้น กร๊ากกก แล้วแอบทึ่งว่าทำไมวงนี้หน้าสวยและเอวบางกันขนาดนี้วะเนี่ย แต่ละคนสวยกันจัง ทำไมทุกคนผิวเป็นสีชมพูอย่างนั้นล่ะ (กล้องเกาหลีแม่งเมพขิงขิง ="=) อิมแพ็คเกินไป

ตอนแรกไม่รู้ชื่อใครติดใจผู้หญิงที่มัดจุกเล็กๆบนหัวก่อน (กูฮารา) ว่าทำไมผู้หญิงคนนี้สวยเป๊ะเป็น ideal type ของเราเลยเว้ย เป็นคนชอบหน้าแบบนี้น่ะ เหมือนตุ๊กตาดี ยิ่งมีช็อตที่เธอต้องถกชายเสื้อขึ้นมานี่แบบ... ว้าก ตกใจ เสื้อสั้นขนาดนั้นยังอุตส่าห์เหลือพื้นที่ให้ถก เป็นผู้หญิงยังหัวใจจะวาย เป็นผู้ชายจะขนาดไหน

แต่ขึ้นชื่อว่าเกาหมีมันต้องศัลยกรรมมาเยอะมากแหงๆ ตอนนั้นเคยพิมพ์ที่ไหนสักที่ว่า "โห สวยจนน้ำตาไหล (เว่อมาก) แต่นางคนนี้คงจะทำมาทั้งตัวชัวร์ๆ" ก็ไม่ได้สนใจอะไรมาก



จนพอมาตกหลุมวายผู้ชายเกาหมีแล้วก็จะได้อิทธิพลทำให้เริ่มได้ยินเพลงเกาหลี แล้วตอนนั้นคาร่าเพิ่งออกเพลงใหม่คือเพลง Lupin พอได้ดู MV แล้ว เฮ่ย ชอบอ้ะ ชอบสไตล์นี้ เพลงก็ติดหูดี ตรง ฮัลลา ฮัลลา ฮัลลา อะไรเนี่ย (เค้าร้องว่า hallo ได้ข่าว)

มาเริ่มจริงจังจังงัง พยายามรู้จักว่าใครเป็นใคร ก็เพราะคลิปนี้ ที่มีแฟนตัดต่อ live 22 stages ตัดต่อได้ดีมากซะจนหยุดดูไม่ได้ T T มีแค่ 5 คน แต่ live พวกเธอทรงพลังจนเราแอดดิกมาก ดูไปเป็นร้อยรอบได้
 


 


เพลง mister ใช้ควงก้นมนต์สะกดใจมาล่อลวงเราแล้ว เพลงนี้เล่นเอาท่ากระเด้งนมในนาทีที่ 2:28 มากระแทกใจเราอีก ไปบอกเพื่อน อ๊ากกก กุชอบท่าเต้นกระแทกนมนั่นจังเลย เกิดมาไม่เคยพบเคยเห็น ตื่นเต้น (ฮ่าๆๆ เป็นเอามาก กร๊ากกก เป็นพวกประทับใจง่าย)

ไม่เคยเจอเกิร์ลกรุ๊ปแนวนี้ ใส่ชุดทำงานมาเต้น (กร๊าก) ชอบ ทำไมใส่ชุดทำงานได้เซ็กซี่จัง ท่าเต้นก็แปรขบวนได้ลงตัวสุดๆ แถมเสียงแฟนชานต์ทำไมมันฮึกเหิมดีจัง ตอนที่เรียกชื่อที่ทีละคน โคตรระทึก เหมือนจะส่งสาวๆไปแข่งมวยวันทรงชัยอะไรทำนองนั้น

นี่คือบทแฟนชานต์ แฟนคลับเกาหมีเขาฮึกเหิมดีเนอะ ยังกะจะส่งผู้หญิงไปรบ = = ตอนเรียกชื่อทีละคนโคตรเท่เลย เฮ้ยประทับใจอะ เท่อ้ะ

 
 


เพลงนี้มีประทับใจหลายอย่าง เราชอบคอสตูมดีไซน์ทุกสเตจของเพลงนี้เลย ชุดทำงาน สะเทือนใจคนชอบผู้หญิงวัยทำงานกร๊าก ชุดมันดูผู้ใหญ่ดี เหมือนจะปิดหมดแต่ก็เซ็กซี่ ดูน่าค้นหาเหมาะกะคอนเซ็ปต์ของเพลงดี แถมบางชุดยังเน้น 'พื้นที่ศักดิ์สิทธิ์' อีกต่างหาก (=ต้นขา ศัพท์โอตาคุ T T) ตอนแรกๆที่ดูรู้สึกทำไมวงนี้มีต้นขาน่ารักจัง ...เหมือนคนโรคจิตว่ะ ช่วงแรกๆดูแต่ต้นขา ฮา แถมเป็นแก๊งผู้หญิงที่นุ่งกางเกงขายาวได้สวยดีจัง

แล้วจำได้ว่าช่วงนั้นวงเกิร์ลเจเนอเรชั่นกำลังมาแรงดังเป็นพลุแตกมาก ในขณะที่วงนี้ทำเนื้อหาเพลงที่คล้ายๆท้าชนกับเกิร์ลกรุ๊ปอื่นนิดหน่อย คอนเซ็ปต์เพลงคล้ายเป็นจอมโจรสาวลูแปงที่จะกวาดขโมยรางวัลของปีนั้น "As usual. It's mine" อะไรทำนองนั้น รู้สึกว่าคอนเซ็ปต์ท้าชนของพวกหล่อนเท่ดี

ก็กลายเป็นว่าวงนี้เป็นเกิร์ลกรุ๊ปวงแรกที่เราค่อนข้างชอบจริงจัง แล้วก็ชอบมาเรื่อยๆตลอดด้วย ปกติเราชอบอะไรมักชอบเป็นช่วงๆ กลับไปดูอีกทีเลิกชอบแล้ว วงนี้ก็ชอบเป็นพักๆนะ แต่กลับไปดูอีกทียังไงก็กลับไปชอบได้ใหม่เรื่อยๆ น่ารักดีอะ แต่เราก็ไม่ถึงกับติดตามเพลงใหม่ตลอดเวลาอะไรมาก

คงเพราะว่าเวลาเราชอบใคร เราเป็นคนชอบคนคาแรคเตอร์ชัดมั้ง แล้ววงนี้แจกคาแรคเตอร์แต่ละคนชัดมาก ไม่เหมือนเกิร์ลกรุ๊ปวงอื่นๆที่มักสับสนหน้า มันเหมือนกันไปหมด อันที่จริงเราเป็นคนจำหน้าคนไม่ค่อยเก่งด้วย วงนี้หน้าต่างกันชัด บุคลิกต่างกันชัดดี มีเสน่ห์ไปคนละแบบเอามากๆ แล้วก็ชอบความมั่นใจของแต่ละคนด้วย สมาชิกคาร่ามีเสน่ห์อยู่อย่างตรงคาแรคเตอร์ของผู้หญิงที่มีความมั่นใจแตกต่างกัน 5 แบบ


แล้วที่ชอบมาเรื่อยๆ ก็มาประทับใจอีกตรงเรื่องราว มันมีเรื่องอยู่ว่า วันดีคืนดีวันหนึ่งพวกหล่อนเกิดประกาศฟ้องค่ายเพลงตัวเอง 4 คน ยกเว้นพี่ใหญ่กยูริคนเดียวที่ไม่รู้เรื่องอิโหน่อิเหน่ด้วย เนื่องเพราะช่วงนั้นเกาหลีฮิตศิลปินฟ้องค่ายตัวเอง (ฮา) และด้วยเนื่องจากการทำงานหนักเกินไป ตอนนั้นก็แอบสงสารกยูริว่ะ เราก็ไม่ใช่คามิเลียเลยไม่ได้ติดตามอะไรมากตอนนั้น จริงๆเราก็ไม่เห็นด้วยเรื่องการฟ้องค่ายตัวเองนะ กับวงนี้ก็ไม่ได้สนับสนุนการตัดสินใจครั้งนี้ของเขาเท่าไหร่ (แต่พอมาดูรายการแท็กซี่ที่เด็กๆบ่นเรื่องไดเอท + ดูตอนฝึกซ้อม + ดูน้องจียองคตอนซิทอัพ น่าสงสารว่ะ น้องเค้าเพิ่ง 13-14 เองนะตอนนั้น T T ทำงานหนักกันจริงจังมากกกกกก มากจริงๆด้วย)

โชคดีที่ตอนนั้นคาร่ามีข้อต่อรองกับค่ายตรงที่กำลังไปได้ดีกับเดบิวต์ที่ญี่ปุ่น ไม่แน่ใจว่าน่าจะหลังจากที่ได้ที่ 1 ใน Origon หรือว่าก่อนหน้านั้นกันแน่ น่าจะหลัง ซึ่งพวกนี้ก็แอบฉลาดนะที่มาฟ้องเอาจังหวะนั้น ทำให้ค่ายที่ไม่ใหญ่มากนัก มีคาร่าเป็นไพ่สำคัญสุด (วงที่พอมีชื่อจากค่ายนี้อีกวงคือ Rainbow เราไม่เคยฟังว่ะ เห็นว่ามีวงน้องใหม่ชื่อ Puretty ทำ MV ดี เพลงดีใช้ได้นะ ออกจะแบ๊วๆ) ค่ายจึงจำเป็นต้องขอเจรจาจนได้ข้อตกลงร่วมกัน แล้วก็แฮปปี้เอนด์ ทั้งคนทั้งค่ายก็อยู่ร่วมกันอย่างเป็นสุขต่อมา

ที่น่าชื่นชมทั้งคนทั้งค่ายนี้คือพวกเขากลับไม่ทำเป็นหลบซ่อนข่าวที่เกิด หรือทำเมินไป แต่อัลบั้มใหม่ทางค่ายกลับแต่งเพลงโปรโมตเป็นเพลงให้คาร่าที่คัมแบ๊กกลับมาด้วยลุคสดใสร้องถึงข่าวนี้ด้วย คือเพลง Step แบบเป็นค่ายกับเป็นวงที่ยอมรับข่าวแบบแมนๆดี ให้แฟนๆมั่นใจว่ากลับมาวงและค่ายสามัคคีกันแล้ว ชอบทัศนคติแบบนี้ เท่ดีนะ

 
 

เนื้อเพลงพยายามบอกว่า ฉันสเต็ปข้ามผ่านจุดที่เกือบแยกวงมาแล้วนะ เลยได้เป็นที่มาถึงคอนเซ็ปต์ 'สเต็ปอัพแบบอีหนูแอโรบิก' ซะงั้น ฮาๆๆ น่ารักดี

เราสังเกตมานานสักพักว่าเพลงของคาร่า ช่วงแรกๆที่ยังหาคาแรคเตอร์ไม่ได้ ก็อาจจะมีเพลงรักๆแบ๊วๆบ้าง แต่พอจับคาแรคเตอร์ตั้งแต่ Lupin มา ดูเหมือนเนื้อเพลงของคาร่าจะโฟกัสอยู่ที่การไต่อันดับ การมุ่งไปสู่ความสำเร็จตลอดเวลา

ซึ่งพอลองได้ทำความรู้จักนิสัยใจคอสาวๆพวกนี้ผ่านรายการต่างๆ ก็รู้สึก... นี่มันนิสัยของพวกมันชัดๆ = =

เท่าที่ดูนิสัยมา คาร่าเป็นวงเกิร์ลกรุ๊ปประเภทสาวน้อย แต่เป็นสาวน้อยที่โคตรเอาเรื่องกะงานมาก เชื่อว่าพวกหล่อน work hard จริงๆ คือไม่ใช่เรื่องเล่นๆเหมือนวงอื่นนะ สิ่งที่ซีเรียสในชีวิตพวกหล่อนก็คงเป็นเรื่องกระหายความสำเร็จ กับการไต่อันดับตลอดเวลา = = แล้วก็ดูเป็นวงที่สามัคคีในเรื่องทีมเวิร์ค ดูมุ่งมองเป้าหมายทิศทางเดียวกัน เพราะต่างคนก็ต่างเอาจริงเอาจังกับงานน่ะ (มีเว้นให้น้องเล็กจียองคนนึง คิดว่าหล่อนก็เป็นคนเอาจริงหรอกนะ แต่ดูนิสัยเป็นคนง่ายๆกว่าคนอื่น ไม่ค่อยเครียดมาก) บวกกับโปรดักชั่นที่เราดูแล้วคิดว่าค่อนข้างฉลาดนะ ดูเป็นทีมงานที่มีไฟไม่ย่ำอยู่ที่เดิม ทำให้เด็กพวกนี้มีพลังในงานเอามากๆ


ทำไมเราว่าโปรดักชั่นของคาร่าฉลาดน่ะเหรอ? เขามองข้ามช็อตไปมากกว่าค่ายเพลงเกาหลีอื่นๆเยอะ เพราะอย่างนี้ถึงได้ประสบความสำเร็จในญี่ปุ่นด้วย (สำเร็จมากน้อยเท่าไหร่ไม่รู้นะ แต่เราสังเกตว่าใน youtube เกี่ยวกับวงนี้ มีคนญี่ปุ่นมาคอมเมนต์มากกว่าวงอื่นมากพอสมควร มีแชแนลของคนญี่ปุ่นอัพเองด้วยบ้าง มีโฆษณาในญี่ปุ่นหลายตัวอยู่)

ลองมาวิเคราะห์ดู เหตุผลแรกที่ทำไมวงนี้เข้าไปคลุกคลีรายการโปรโมตในญี่ปุ่นอย่างที่วงอื่นเข้าไม่ได้ ก็แอบมีเหตุผลมาจากรสนิยมที่แตกต่างกันของคนเกาหลีกะญี่ปุ่นด้วย สังเกตว่าค่ายใหญ่ยักษ์พยายามจะดันวงเกิลเจเนอเรชั่นให้เกิดในญี่ปุ่น ก็ยังไม่ถึงขั้นเข้าไปคลุกคลีในวงการเพลงญี่ปุ่นได้เท่าคาร่า ในขณะที่เกิร์ลเจนฯในเกาหลีนี่ดังเป็นพลุแตกมาก คาร่าในเกาหลีก็เงียบเป็นเป่าสากเหมือนกัน (แต่ถึงเวลาออกเพลงใหม่ก็ได้รางวัลเรื่อยๆ พอไปวัดไปวาไม่น่าเกลียดอะนะ) เลยสรุปมันง่ายๆแค่ว่า คนเกาหลีไม่ชอบสไตล์คาร่า ส่วนคนญี่ปุ่นไม่ชอบสไตล์เกิลเจนฯ

แต่อีกเหตุผลนึงที่เราเห็นทัศนคติที่ฉลาดของค่ายขึ้นมาเลย ให้สังเกตดูว่า สิ่งที่เกิลเจนพยายามร้องเพลงภาษาญี่ปุ่น ยังไงก็ represent ความเป็นเกาหลีแบบ... เกาหลีอะ

ในขณะที่ค่ายของคาร่า เมื่อบุกญี่ปุ่น เขาก็เอาคนญี่ปุ่นมาทำงานให้คาร่าซะเลย

ก็มีแต่คนญี่ปุ่นรู้ใช่มะว่าคนญี่ปุ่นชอบอะไร ชอบยังไง

แล้วดูออกมาสิ ว่า ... เป็นส่วนผสมแบบญี่ปุ่นกะเกาหลีที่โคตรลงตัวอะ ทั้งเพลง ทั้งท่าเต้น ทั้งชุด อะไรต่อมิอะไร มีกลิ่นของ j-pop + k-pop กลมกล่อมมากเลย ชอบเพลงนี้อะ


 

 
 

ดูแล้วก็รู้สึกหลงใหลในความเอาจริงเอาจังของเด็กพวกนี้อะนะ ในเมื่อวงการเกิร์ลกรุ๊ปเกาหลีมันแข่งขันกันดุเดือดประหนึ่งสนามฟุตบอล เราก็อยากเชียร์ถือหางทีมนี้อะ เข้าใจใช่บ่ ที่จริงเราแอบถูกจริตกับจังหวะเพลงของวงนี้ด้วย เป็นคนชอบเพลงเต้น แล้วเพลงวงนี้มีจังหวะที่ชวนเราตื่นเต้นกว่าเพลงของวงอื่นพอสมควร (เป็นคนตื่นเต้นง่าย กร๊าก) ฟังแล้วติดหูง่าย หลายๆเพลงการเรียบเรียงดนตรีค่อนข้างดีมากๆเลยนะ ...แต่ก็มีหลายเพลงของคาร่าที่ฟังไม่ค่อยได้เหมือนกัน ="=
 
บางเพลงก็ทนฟังจนจบไม่ได้ บางเพลงก็ addict จัดเลย (ต้องฟังพร้อมดูท่าเต้น เพลิน ติด นั่งดูมันเป็นสิบๆรอบ เสียเวลาชีวิตชะมัด)


สิ่งที่ทำให้เราเคลิ้ม นอกจากเรื่องโปรดักชั่น คอนเซ็ปต์ เพลง ชุด ท่าเต้น อะไรทั้งหลายแหล่ สิ่งที่เราเคลิ้มเอามากๆก็คงเป็นนิสัยของเด็กแต่ละคนในวง ที่มั่นใจในความเป็นตัวเองในแบบต่างๆนี่แหละ แต่ละคนมีพลังของตัวเองแบบเด่นชัดซึ่งคงจะร่ายยาวๆ ในเอนทรี่ต่อไปแยกเป็นทีละคนเลยนะ อะฮร้า เพราะรักถึงเขียนให้หรอกนะ

ซึ่งต่อไปอาจจะโผล่ชื่อพี่ซาขึ้นมาบ่อยๆเวลาเราพล่ามถึงคาร่า พี่ซาก็คือพี่สาวคนนึงที่เราอินทูกับคู่ Y ผู้ชายเกาหลีด้วยกัน แล้วพี่เขาก็อินทูคาร่าอยู่ช่วงนึง ในเวลานั้นๆพี่แกแอบรู้เรื่องคาร่าดีกว่าเราอีก (เราได้แต่เคลิ้ม ไม่ค่อยติดตามข่าวอะไรมาก) ก็เลยจะมีจังหวะแชร์ความเคลิ้มคาร่าในทวิตเตอร์กันบ้าง บางๆเบาๆ


เพราะความที่แต่ละคนมีเสน่ห์แตกต่างกันชัดเจน เลือกไม่ถูกจริงๆว่าจะบอกว่าชอบใครเป็นพิเศษ ถึงตอนแรกจะเห็นฮาราโดนใจเป็นตัวโปรดคนแรก แต่พอรู้จักทุกคนแล้ว.. ไม่รู้จะเลือกใคร จะหันไปทางไหน~ จริงๆ แต่ก็บอกไว้ก่อนว่าเราไม่เคยเซฟรูปวงนี้ไว้ในคอมแม้แต่รูปเดียว ฮา จ้วงจากยูทูปเท่านั้นนะ
 
แต่ก็ถือเป็นวงแบบไอดอลแรกที่เราชอบในลักษณะของทั้งวงทั้งเพลงจริงๆนะ ตอนชอบผู้ชายนั่นแค่ชอบให้วายกัน ไม่ได้ฟังเพลงอะไรมาก ยังไม่เป็นแฟนคลับ


ยังไงก็จะพูดถึงฮาราก่อนในฐานะที่โดนใจเราคนแรกแล้วกัน
 
นิโคล - Smiled eyes (แต่ส่วนตัวเราอยากเรียกเธอ สก๊อยนิโคล ฮ่าๆ แต่งตัวสก๊อยแล้วสวย)
 
 
หลังจากนี้ถ้ามีอะไรเพิ่มเติมจะมาอัพใน session นี้นะเคอะ