RoxettA

มุงิ

เด็กสาวจากเพลง sora to ito ของมุกกู๋

อิมเมจของเธอคือ ไม่ถือร่มแม้วันมามาก
どしゃ降りの雨の中　傘もささずに一人で立ち尽くす少女
In the pouring rain the little girl stands alone without an umbrella

ไม่ได้ดั่งใจเล้ย ดูสก๊อย (ไม่ได้พูดให้ขำ รู้สึกงั้นจริงๆ)


ตอนจะเซฟ PSD ดันจั๊ดง่าว ง่วงเลย เบลอๆ มึนๆ กด jpg ไป เปิดมาอีกที อ่าวกำ ไม่ได้เซฟ PSD ไว้ กรี๊ดดดดดดดดดด




ในอิ่มวู้มีแต่คนทำของขายกัน ไมกี้ก็อยากทำกะเค้ามั่ง แต่มาช่วยคิดหน่อยสิว่าจะล่อบัตรเครดิตจากแม่ยังไง ;_;




ช่วงนี้รู้สึกโรคจิต เวลาใจถูกดึงต่ำแล้วชอบคิดอะไรร้ายๆแย่ๆเนกาทีฟสุดติ่ง เบื่อตัวเอง มาก ห่วย บู่ รู้สึกไบโพล่า และวัยต่อต้าน(เพิ่ง)มาถึงฉันแล้วสินะ?

คุยกะพี่นิ่มที่เรียนอินทีเรียเหมือนกัน แต่คนละที่

(2:54) . นิ่ ม     * ❤:	อ่าฮะๆ แล้วนี่ไม่นอนอีก เปิดเทอมยังนิ
(2:54)  RoxettA : What:	นั่นสิ อีกสักพัก
(2:57)  RoxettA : What:	ยังไม่เปิดเทอมอ่า
(2:57) . นิ่ ม     * ❤:	เออ ดีหวะ เปิดวันนี้ละ รู้สึกหมดไฟแล้วอ่ะ
(2:58)  RoxettA : What:	5555555555555555555 หมดตั้งกะปีสอง
(2:59) . นิ่ ม     * ❤:	หมดตั้งแต่ปลายเทอมที่แล้ว แล้วมีพี่ที่เรียนด้วยกันฉุดไว้ บอกว่าให้ดูพี่อายุหกสิบ
(2:59)  RoxettA : What:	หมดมากมี พายุงานมันทำให้หมด หมด หมดดดด หมดแบบไม่เหลืออะไรเลยยย
(3:00) . นิ่ ม     * ❤:	ไม่หวะ หมดเพราะทัศนคติกับอ.
(3:00)  RoxettA : What:	ยังไง
(3:00) . นิ่ ม     * ❤:	(ดูดีมะ) ไม่รู้สิ บอกไม่ถูก
(3:00) . นิ่ ม     * ❤:	เทอมที่แล้วทำการทดลองไปอย่างนึง ว่าวิชานึง เชื่ออ.ทุกสิ่งอย่างทำตามหมดเลย
(3:01) . นิ่ ม     * ❤:	กะอีกวิชา อ.ว่าอะไรไม่สนใจ แต่งานออกมาก็โอ เพื่อนก็ชอบ แต่อ.ไม่ปลื้ม จะคอยดูเกรดว่าอย่างไหนจะเวิคกว่า จิงๆ ก็มองเห็นลางๆแล้วแหละ
(3:01) . นิ่ ม     * ❤:	แต่แค่อยากพิสูจน์ กูแบบ นักทดลองตลอดเว
(3:01)  RoxettA : What:	555
(3:02) . นิ่ ม     * ❤:	บ้าบอ ตอนนี้อยากไปอยู่ที่ไหนไกลๆ นานๆ
(3:03)  RoxettA : What:	อืมๆ
(3:03)  RoxettA : What:	คือมีความคิดว่า อยากทำงานสักงาน แล้วรู้ว่าเออก็ทำได้นี่หว่า
(3:04)  RoxettA : What:	จะมั่นใจกว่าที่เป็นอยู่ ตอนนี้ไม่มั่นใจไรเลย = =
(3:04)  RoxettA : What:	เรียนแล้วหมดอะพี่
(3:04) . นิ่ ม     * ❤:	จิง เห็นด้วย
(3:05) . นิ่ ม     * ❤:	ทำยังไงจะทนต่อไป พวกเราต้องทนไปด้วยกัน เพราะเหลือเวลาเท่ากัน
(3:05)  RoxettA : What:	555 กลัวแบบ จบมาก็ยังง่อย
(3:06) . นิ่ ม     * ❤:	มันง่อยอยู่แล้วแหละ ไปเก็บกันตอนทำงานทั้งนั้น
(3:06)  RoxettA : What:	แต่พี่นิ่มก็รับงานบ่อยนิ
(3:06) . นิ่ ม     * ❤:	ไม่ว่าจะจบคณะอะไร งานนิเทศอ่ะนะ แม่งงงงง
(3:06)  RoxettA : What:	เห็นทำนู่นทำนี่ตลอด
(3:06) . นิ่ ม     * ❤:	ทำเป็นฟรีแลนซ์ได้ แต่ให้ทำประจำก็ไม่เอา จบสัตวะ ต้องมาเขียนสคริปต์ กำกับเวที งี้
(3:06)  RoxettA : What:	อย่างน้อยก็แบบ รู้ไง
(3:06) . นิ่ ม     * ❤:	ทำบ่อยๆ ไม่เอานะ ฮาาาาาา
(3:06)  RoxettA : What:	ว่าทำได้ หาตังได้
(3:07) . นิ่ ม     * ❤:	อือ ก็ทำได้ เลยรู้ว่าไม่ชอบ
(3:07)  RoxettA : What:	เราไม่เคยรับงานอะ
(3:07) . นิ่ ม     * ❤:	ฮ่าๆๆๆๆ
(3:07)  RoxettA : What:	เลยแบบ ไม่มั่นใจห่าไรเลย
(3:07) . นิ่ ม     * ❤:	ลองทำป่าวล่ะ ถ้ามีเวลาอยากทำ ฮาาา
(3:07)  RoxettA : What:	ไม่มั่นใจจะลองอะ 5555555 ติวเด็กยังไม่ติวเลย 555
(3:07)  RoxettA : What:	หรือเป็นข้ออ้างที่ขี้เกียจมากก่า
(3:10) . นิ่ ม     * ❤:	อือ วันหลังต้องปั้นเธอซะแล้วหละ
(3:10)  RoxettA : What:	5555555555 แต่กลัวอย่าง
(3:10)  RoxettA : What:	กลัวพอเบนไปทำอย่างอื่นแล้วจะไม่มีกะใจเรียน
(3:10) . นิ่ ม     * ❤:	นั่นแหละ จะเป็น แน่นอน มันจะแว๊บเพราะเป็นสิ่งที่เราทำได้
(3:11)  RoxettA : What:	เนอะ
(3:11) . นิ่ ม     * ❤:	อย่างชั้นเงี้ย พวกแปลงานโน่นนี่ พอได้ทำแล้วเริ่มเบี่ยงเบน ว่าแบบ น่าจะเรียนภาษา หรือไม่ก็ทำงานภาษาเลย แต่ก็แบบ ไม่รู้สิหวะ เห้อ
(3:11)  RoxettA : What:	เนอะ จริงๆเรียนมหาลัยยาก
(3:12)  RoxettA : What:	หลายสิ่ง สังคมด้วย เซอไวเวอร์
(3:12) . นิ่ ม     * ❤:	เรื่องเพื่อนนี่จิงเลย
(3:12)  RoxettA : What:	บางทีคุยเรื่องนี้ คนบอก เจอทุกคนแหละ
(3:12) . นิ่ ม     * ❤:	ชั้นแบบ ปีสามแหนะกว่าจะเจอเพื่อนแท้ ที่แบบ จริงใจ
(3:12)  RoxettA : What:	จริงดิ รอนานมาก
(3:12) . นิ่ ม     * ❤:	มันต้องทำงานด้วยกันเยอะๆ จะรู้เลยว่าใครเป็นยังไง
(3:13) . นิ่ ม     * ❤:	ใครที่อยู่ด้วยได้ เป็น survivor จริงๆ ปีสามอ่ะ ถึงมีกลุ่มเพื่อนที่สนิทกันมาจนทุกวันนี้ เพื่อนคณะอ่ะนะ
(3:13)  RoxettA : What:	อือๆๆ เพื่อนรักเรานะ แต่มันแบบ ชอบไรไม่เหมือนกัน
(3:14)  RoxettA : What:	นิดนุง
(3:14) . นิ่ ม     * ❤:	แต่ถ้าโดยรวมมันคลิกกันก็โอนะ เรื่องหยุมหยิมชั้นก็มี บางทีก็มองข้ามๆไปบ้าง แกล้งทำเป็นไม่รู้ไม่เห็น
(3:14)  RoxettA : What:	เวลาคุยกันก็แบบความเห็นไม่ค่อยตรงกัน คือเหมือนโตมาต่างกัน แต่เราก็รับได้นะ
(3:15)  RoxettA : What:	แต่ที่นี่ เท่าที่หาดูนิดนึง ยังไม่มีใครคลิกโดนตรงๆสักที

จบแค่นี้ให้อารมณ์ค้าง

รู้สึกว่าหาคนคุยแล้วสบายใจยังยากเลย ในช่วงนี้ ในสังคมที่พาตัวไปอยู่นี้ เหนื่อย

อยากดรอปเรียน ขอเวลาว่างให้ชีวิต เล็ทสเทคอะเบรคไปกับนิชคุณ เอ๊ะ ยังไง อยากตามหาตัวเอง ตามหาความมั่นใจอีกสักนิด แต่อุปสรรคคืออาุยุมากแล้ว 

มีคนปลอบหลายคน มีคนบอกว่าการเรียนมันไม่สำคัญอะไรในชีวิตขนาดนั้นหรอกพี่ แต่แบบ เออ มันกินความรู้สึกมั่นใจของฉันหายไปเยอะมาก ก็เลยรู้สึกแย่เป็นธรรมดา เกิดความคิดประมาณว่าฉันไฟต์กับความจริงไม่เป็น ค่อนข้างไร้ความสามารถ

คงจะโดดไปเที่ยวเชียงใหม่ โดดเรียนต้อนรับเปิดเทอมเลย เออดี แต่ัชักไม่อยากไป ชักเบื่อคนที่จะไปด้วย

กรี๊ดชีวิตเลยวัยทีนนี่มันช่างมืดมน ถึงหน้าจะ 30 แต่ในใจฉันมันยัง 13 อยู่นี่! กร่าก

อ่านเรื่องคนที่เคยล้มเหลวแล้วพลิกกลับมาสำเร็จในบล็อกแถวนี้ (อย่างบิลเกตส์ ไอสไตน์ งี้ ตามสูตร) ก็ดี ว่าแต่ความสำเร็จในชีิวิตคืออะไร? อนาคตอยากเห็นตัวเองทำอะไร? ฉันแค่อยากกินอะไรที่อยากกิน ไปที่ที่อยากไป เป็นฟันเฟืองตัวเล็กๆ มีเวลาผ่อนคลายวันละนิดหน่อย เก็บตังจนซื้อของที่อยากได้ เท่านั้น

อ้า สุขนิยมกันเกินไป

คืนก่อนคุณชูการี่ซัน ณ อิ่มวู้ บอกว่า โอ พรุ่งนี้ต้องแบคทูสกูลแล้ว เศร้าหมอง <<มนุษย์อินอิ่มวู้เลเวล 42

ไมกี้บอกหมองด้วย <<มนุษย์อินอิ่มวู้เลเวล 64

คุณเอเชียบอยบอก ชาติหน้าอยากเกิดมาเจอทุกคนอีก รักทุกคนเลย << เทอช่างดีพ มนุษย์อินอิ่มวู้เลเวล 89

ไมกี้บอก ถ้าเกิดสมมุติเราตายไปแล้วเกิดมาใหม่เป็นตัวในอิ่มวู้ละ คงขำ <<เริ่มต้นเพ้อ

เอเชียบอยบอก จะดีเหรอไมกี้โดนฝรั่งลวนลามบ่อยนะ

เออนั่นสิ จะโลกไหนคนเราก็โหดร้าย กร่าก

แต่ไมกี้ก็ลวนลามชาวบ้านนะ เอ๊ะ

ชุดนี้ชูการี่ให้มา ไมกี้มีความปลาบปลื้ม